Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016

μέτρα και σταθμά



         Έβλεπα το πρωί ένα βιντεάκι που κάποιος ανέβασε χθες στο internet. Βράδιασε κι ακόμη το σκέφτομαι. Ένας σεκιουριτάς, με απαράδεκτα μη ευγενικό τρόπο, προσπαθεί να κατεβάσει από το τρένο έναν αλλοδαπό επειδή ο δόλιος είχε την ατυχία να κουβαλά και μια βαλίτσα. Ισχυριζόταν πως απαγορεύονται οι βαλίτσες στα βαγόνια και επέμενε με τραμπούκικο τρόπο να κατεβάσει τον συνάνθρωπό του από το συγκεκριμένο βαγόνι. Του επέβαλλε δε, να πάρει τη βαλίτσα του και να πάει στο τελευταίο βαγόνι.
        Ανάμεικτα συναισθήματα με κατέκλυσαν. Θυμός για τον σεκιουριτά, για την συμπεριφορά του, για τον τρόπο που μιλά σε κάποιον που δεν γνωρίζει, για τον ενικό και τον τσαμπουκά που χρησιμοποιεί! Σεβασμός για τον αλλοδαπό, για το ότι τον έπνιξε το δίκιο και αντιστάθηκε λέγοντας ένα ηχηρό ΌΧΙ, για το γεγονός ότι ζητούσε το λόγο που θα έπρεπε να κατέβει δείχνοντας το εισιτήριό του και ρωτώντας "τι πρόμπλεμ" υπήρχε. Χαρά και ξανάσασμα για την κυρία που πήρε θέση στην σκηνή που εξελίχθηκε μπροστά της. Οργή και αγανάκτηση ακόμη μια φορά για τον άδικο αυτό κόσμο μας, για τις ανασφάλειες που κουβαλάμε, για τον ρατσισμό μας και για τη μικρότητά μας, για τον αυτοσεβασμό που κυνηγούμε απελπισμένα και που τον καλύπτουμε δείχνοντας την μικρή δύναμη που νομίζουμε πως έχουμε σε κάποιον πιο αδύναμο από ΄μας!
        Δεν ξέρω τους κανονισμούς του ΟΑΣΑ. Ίσως το δίκιο να το είχε τελικά ο σεκιουριτάς. Αλλά αυτό δεν με αφορά. Απαιτώ να μου μιλούν στον πληθυντικό αν δεν με γνωρίζουν όπως μιλώ κι εγώ στους άλλους. Απαιτώ οι εργαζόμενοι, σε οποιονδήποτε εργασιακό χώρο, να σέβονται τους πολίτες και κανένας να μην υποτιμά κανένα για κανέναν λόγο. Απαιτώ, αν άθελά μου παραβώ κανόνες και θα πρέπει να μου γίνει κάποια σύσταση, να μου γίνει με ευγενικό τρόπο και φυσικά πάντα στον πληθυντικό! Απαιτώ να εξυπηρετούμαι ευγενικά, όπως ευγενικά εξυπηρετούσα τον κόσμο όταν εργαζόμουν και επίσης απαιτώ να ζω σε ανθρώπινο περιβάλλον και όχι σε ζούγκλα γιατί εγώ είμαι άνθρωπος. Και επιτέλους, ας σταματήσουν οι πόρτες στις καρδιές των ανθρώπων να ανοίγουν διάπλατα, χωρίς κλειδί, μόλις αντικρίζουν έναν όμορφο, ή έναν καλοντυμένο άνθρωπο, ή έναν άνθρωπο με οικονομικό και κοινωνικό status!
         Επαναλαμβάνω. Δεν ξέρω τους κανονισμούς του ΟΑΣΑ. Ξέρω μόνο, πως όταν πριν από καιρό βρέθηκα στη θέση του αλλοδαπού, ένας σεκιουριτάς όλο ευγένεια και χαμόγελο, μου πρόσφερε τη βοήθειά του, χωρίς καν να του το ζητήσω, για να ανεβάσω στο τρένο τη δική μου βαλίτσα. Αν και καλό μου έκανε ο άνθρωπος, ωστόσο θυμάμαι πως ένιωσα άβολα, προβληματίστηκα για διάφορα και δεν το κρύβω πως εξοργίστηκα όταν το ξανασκέφτηκα. 
     Τον ίδιο εξοργισμό ένιωσα βλέποντας το πρωί στο βιντεάκι την συμπεριφορά του σεκιουριτά προς τον αλλοδαπό για τη βαλίτσα του... 



    Υ.Γ. Ξέρω πως τον σεβασμό δεν τον απαιτείς, τον κερδίζεις. Ο σεβασμός όμως που εδώ απαιτώ, είναι εκείνος που πρέπει να υπάρχει μεταξύ αγνώστων. Αν δεν καταφέρω να τον κερδίζω μετά από προσωπική γνωριμία, τότε θα πρέπει να προβληματιστώ σαν άτομο.   

14 σχόλια:

  1. Συμφωνώ απόλυτα σε όλα όσα λες!
    Δε θα άλλαζα ούτε τελεία!

    Φιλιά πολλά και καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαράκι θυμώνω πολύ με τις συμπεριφορές των ανθρώπων. Όταν πριν από πολλά πολλά χρόνια ξεκίνησα να εργάζομαι, στον επαγγελματικό μου κύκλο ήμουν η μικρότερη. Όλοι, συνεργάτες και δημόσιοι υπάλληλοι, μου μιλούσαν στον πληθυντικό. Ήταν αυτονόητος ο πληθυντικός μέχρι να γνωριστούμε αρκετά καλά! Σήμερα, οδεύοντας πλέον προς το 52ο έτος της ηλικίας μου, στις δημόσιες υπηρεσίες μου μιλούν στον ενικό παιδιά που θα μπορούσαν να είναι παιδιά μου. Αυτό πραγματικά με "φρικάρει" για να μιλήσω στη γλώσσα τους! Έχουν χαθεί πολλές αξίες, ευτυχώς όχι απ' όλους, και μου είναι αδύνατο να προσδιορίσω πότε έγινε αυτό!
      Αντεύχομαι για καλό ξημέρωμα!

      Διαγραφή
  2. Θα παραμείνω πιστός στις μικρές και ασήμαντες σκέψεις σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ηλιογράφε, από τα σχόλια που με αφήνουν αμήχανη και δεν έχω κάτι να πω ως απάντηση.
      Ευχαριστώ?
      Άσκοπο, άτοπο, ανούσιο ...
      Χαμόγελο(ώ). Τι άλλο?

      Διαγραφή
  3. Τελικά βέβαια υπάρχουν λογιών λογιών άνθρωποι και "άνθρωποι".. Η υπηρεσία έχει καθαιρέσει ήδη αυτόν τον κομπλεξικό τύπο. Δυστυχώς τέτοιοι υπάρχουν σε όλους τους εργασιακούς χώρους κι όχι μόνο. Μην ξεχνάμε ότι άλλοι τους πνίγουν στην θάλασσα.. :(

    Υ.Γ Η τελευταία φωτό φοβερή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό με τη θάλασσα Πέτρα, αυτό, προσπαθώ να μην το σκέφτομαι...
      Την τελευταία φωτογραφία την επέλεξα προκειμένου να προσφέρω νοερά λίγα λουλούδια στον αλλοδαπό σαν επιβράβευση για το ηχηρό του ΟΧΙ. Και στην κυρία που πήρε θέση!
      Καλό σου απόγευμα Πέτρα!

      Διαγραφή
  4. Συμφωνώ απόλυτα...Ξέρεις όμως, για να δώσουμε σεβασμό στους άλλους πρέπει να δίνουμε πρώτα στον εαυτό μας και αυτό απαιτεί γνώση του τι σημαίνει σεβασμός. Βέβαια παίζει πρωταρχικό ρόλο ο ρατσισμός αλλά και αυτό δικό μας θέμα είναι και θέμα του σεβασμού προς τον εαυτό μας.
    Καλή σου μέρα Ανέσπερη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο ρατσισμός είτε το θέλουμε είτε όχι υπάρχει και καλά κρατεί ANNA Flo. Και δυστυχώς όχι μόνον στο θέμα των αλλοδαπών. Σε κάποια στροφή έχασε ο κόσμος το δρόμο του και θαρρείς μαζί με το δρόμο έχασε και την αξία του ο άνθρωπος. Το έχω ξαναπει. Sex, χρήμα, εξουσία. Το τρίπτυχο που κυβερνά. Και ένας αγώνας δρόμου στο να δείξουμε τις επιδόσεις μας σ' αυτά τα σπορ!
      Ευχές για καλό απόβραδο και όμορφο βράδυ!!!

      Διαγραφή
  5. Πολύ δυσάρεστη η εμπειρία σου Ζωή μου, συνήθως επεμβαίνω, όπως πχ όταν δεν παραχωρούν τη θέση τους στους αδύναμους, στις ουρές ή στα λεωφορεία.
    'Οταν γύρισα στην Ελλάδα για να ζήσω μόνιμα, μ' ενοχλούσε πολύ ο ενικός, αυτή η οικειότητα που βασικά είναι βαθιά αγένεια, έλλειψη σεβασμού και ανατροφής!
    Μου έλεγαν "γεια σου" και δεικτικά τους απαντούσα "γεια σας"!
    Απ΄την άλλη πάλι, μ' ενοχλούσε επίσης και αυτός ο ψεύτικος καθωσπρεπισμός των Γάλλων με τα "σας", ακόμα και ανάμεσα σε ζευγάρια!!! Στα Αγγλικά δεν υπάρχει το "σας", όλα είναι "you" και αυτό λύνει πολλά!
    Η αγένεια είναι κάτι που μ' ενοχλεί βαθιά, γι αυτό και εκτιμώ όσους είναι ευγενικοί απ' τη φύση τους!
    Και πολύ σωστά επισημαίνει η Άννα, πως όλα ξεκινούν απ΄τον σεβασμό προς τον εαυτό μας!

    ΑΦιλιά με μια γλυκιά Καλή Μέρα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλή μου Στεφανία, εγώ μεγάλωσα ευτυχώς ή δυστυχώς (δεν μπορώ να ξέρω) με την Ελληνική κουλτούρα. Έμαθα και το "σας" και το "σου" και τα χρησιμοποιώ ανάλογα με την περίσταση. Πάντα στον ενικό που δεν μου αρέσει απαντώ κι εγώ με πληθυντικό. Επίσης "χώνω παντού τη μύτη μου" αν κάτι ξεφεύγει από το σεβασμό στη διαφορετικότητα και στο άτομο και ευτυχώς έχω την προνοητικότητα πριν επέμβω, να φορέσω το πιο γλυκό μου χαμόγελο κι έτσι αποφεύγω καβγάδες. Μα που θα πάει, κάποτε κάποιος θα βρεθεί να με βάλει στη θέση μου. Όχι πως με νοιάζει δηλαδή. Τώρα όσον αφορά το τι με ενοχλεί προσωπικά. Αγνωμοσύνη, κομπλεξισμός, αγένεια, μικρότητες, έλειψη σεβασμού, είναι λίγα από έναν κατάλογο ο οποίος μεγαλώνει κάθε φορά που πέφτω πάνω σε κάτι καινούριο που δεν ταιριάζει στο ανθρώπινο γένος. Και φυσικά συμφωνώ με την ANNA Flo και μαζί σου, πως τα πάντα ξεκινούν από τον σεβασμό και την αγάπη προσθέτω, που έχουμε για τον εαυτό μας.
    Ήταν γλυκιά και καλή η μέρα μου, αντεύχομαι τα ίδια για το δικό σου αύριο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Θα συμφωνήσω και εγω απόλυτα μαζί σου φίλη μου ο σεβασμός είναι το κλεδί που δινει αξία στις σχέσεις των ανθρώπων..!! δυστυχως τα νέα παιδια δεν ξέρουν καν την λεξη ευγένεια..
    και σεβασμό...είναι θέμα παιδείας..!!! καλο σου απογευμα Ανεσπερη.. ευχωμαι να βρίσκεις ολο και λιγότερους λόγους να στεναχωριέσαι... φιλακιαααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μεγάλη παρηγοριά είναι οι νέοι που ξέρω Σμαραγδένια Ρούλα!!! Πίστεψέ με, αν εξαιρέσουμε την κατηγορία που αναφέρεσαι/αναφερόμαστε, υπάρχουν διαμάντια εκεί έξω και βγάζω το καπέλο στους γονείς που τα ανέθρεψαν! Έκαμαν καταπληκτική δουλειά!!!
    Αλλά δυστυχώς όλοι οι κανόνες έχουν και τις εξαιρέσεις τους και πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτές ή αλλιώς να ανατρέψουμε τα δεδομένα και να φτιάξουμε κανόνες δίχως εξαιρέσεις. Ανέφικτο όμως ...
    Και ξέρεις, έχω αρκετά χόμπι, μεταξύ των οποίων είναι και το να ... στεναχωριέμαι για διάφορους λόγους. ;)
    Καλό σου βράδυ συν...? (Θέλω να βρω μια λέξη για μας που είμαστε και οι δυο γιαγιάδες :):):) )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Συνυπογράφω την άποψή σου Ανέσπερη χωρίς επιφύλαξη. Και εγώ είδα το περιστατικό και δεν είναι το πρώτο που συμβαίνει με διάφορους securitάδες που νομίζουν ότι είναι οι ...σερίφηδες της γειτονιάς.
    Τι να πει κανείς πραγματικά. Τέτοιες στάσεις οφείλονται να απομονώνονται αλλά δυστυχώς τις έχουν και πολλοί από εμάς.
    Η Μεγάλη μου κόρη, κινούμενη στα μέσα μεταφοράς, μου αναφέρει συνέχεια περιστατικά ρατσιστικής συμπεριφοράς επιβατών.
    Καλό βράδυ να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τα τελευταία 7 χρόνια Γιάννη, οι μετακινήσεις μου, μακρινές ή κοντινές, γίνονται μόνο με μέσα μαζικής μεταφοράς. Ευτυχώς δεν μου έτυχε κάτι αντίστοιχο. Και λέω ευτυχώς γιατί θα το τραβούσα πιο πέρα απ' ό,τι η κυρία που είδες στο βιντεάκι. Είναι θλιβερό το γεγονός ότι απαιτούμε ανθρώπινα δικαιώματα και συμπεριφερόμαστε, δε θα πω χειρότερα από τα ζώα, γιατί θα τα θίξω τα καημένα, και δεν έχω τέτοια πρόθεση.
    Χαίρομαι που συμφωνούμε!
    Όμορφο και το δικό σου βράδυ ας είναι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή