Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Τα πρώτα της Άνοιξης.

        
     
       Ίσως να είναι ακόμη νωρίς να μιλάμε για Άνοιξη, μα πιστέψτε με η Άνοιξη βιάζεται να έρθει σε ΄μας περισσότερο απ' ό,τι εμείς βιαζόμαστε να πάμε σ' εκείνην.  
   Σκεφτόμουν στην σημερινή μου εξόρμηση να πάρω τη φωτογραφική μηχανή μαζί μου για να σας κεράσω εικόνες γεμάτες ζωή που ξεπηδά μέσα από την παγωμένη χειμωνιά, μα τελικά δεν κατάφερα να αποδράσω όσο κι αν το είχα ανάγκη. Έστειλα όμως το μυαλό μου μοναχό του μια βόλτα γιατί αυτό σε κανένα εμπόδιο και για καμιά αιτία δεν σταματά τις αποδράσεις. Μα ξέρετε. Ένα μυαλό τι να σου κάνει? Πόσες από τις φωτογραφίες που αποτυπώνει μπορεί να τις εκτυπώσει ή να τις αποδώσει ηλεκτρονικά? Καμία όπως ήδη γνωρίζετε. Οπότε αναγκαστικά τις συγκεκριμένες τις κρατώ μόνον για τον εαυτό μου. Δυστυχώς είναι από τα λίγα πράγματα που όσο και να θέλεις είναι αδύνατον να μοιραστείς.

     Επειδή όμως είμαι πολύ ερωτευμένη, και πρόσφατα ανακάλυψα πως υπάρχει και αντίζηλος, ναι airis καλά κατάλαβες, για ΄σένα μιλώ, επειδή λοιπόν έλεγα πως είμαι πολύ ερωτευμένη με τη ζωή, και φυσικά δεν εννοώ τον εαυτό μου (αν και θα μπορούσε να συμβαίνει και αυτό), με την άλλη τη ζωή, αυτήν με το μικρό "ζ" ή καλύτερα αυτήν με τα γράμματα όλα κεφαλαία (ΖΩΉ), και επειδή κάθε Άνοιξη αυτός ο έρωτας φουντώνει και θεριεύει ακόμη περισσότερο, κυρίως με τα πρώτα αγριολούλουδα, και τα πεταρίσματα των πεταλούδων, μπαίνω στον πειρασμό να μοιραστώ μαζί σας φωτογραφίες όχι και τόσο επαγγελματικές όπως αυτές που κυκλοφορούν εδώ μέσα, μα ωστόσο μοναδικές και ασύγκριτες παρά το γεγονός ότι τραβήχτηκαν από το χιλιοτσακισμένο κινητό μου. 

      Αν και Φλεβάρης ακόμα, αφιερώνω αυτό το Ανοιξιάτικο άρωμα, σε όλες τις αντίζηλες και γιατί όχι και στους αντίζηλους άντρες που είναι ερωτευμένοι με τη ζωή-ΖΩΉ, με την από καρδιάς ευχή να αρχίσουν να πεταρίζουν πεταλούδες μέσα στο νου, στην ψυχή σ' ολόκληρο το είναι τους!
        Η ανεμώνη που βλέπετε είναι όπως καταλάβατε η πρώτη της φετινής Άνοιξης. Το δε χιονισμένο βουνό που στο βάθος διακρίνεται, είναι το Φαλακρό όπως φαίνεται από πλαγιά του Κορυλόβου.

10 σχόλια:

  1. Μια χαρά φωτογραφίες βγάζει το κινητό σου! Η Άνοιξη όντως βιάζεται να έρθει. Την προηγούμενη βδομάδα η πασχαλιά που έχω στο μπαλκόνι έβγαλε 5-6 λουλουδάκια.
    Χάσαμε τα αυγά και τα πασχάλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όντως Pippi. Έχουμε χάσει και αυγά και πασχάλια. Φέτος δεν μάζεψα γκι και ου για τα Χριστούγεννα, μα πάνω στο τραπέζει με τα Χριστουγεννιάτικα διακοσμητικά, περίοπτη θέση κατείχε ένα βάζο με πασχαλιές από τη γειτονιά :)

      Υ.Γ. Οι φωτογραφίες μου, ακόμη καλύτερες θα ήταν αν ελειπε εκείνη η θαμπάδα που οφείλεται στο "τραυματισμένο" κινητούλι μου :)
      Καλημέρες πολλές και ανοιξιάτικες!!! :)

      Διαγραφή
  2. Πολύ ωραίες οι φωτογραφίες!
    Κι εγώ προχθές συνάντησα την πρώτη ανεμώνη τής άνοιξης (που έρχεται)
    Τα φιλιά μου και καλό ξημέρωμα Ζωή :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι υπέροχη αυτή η εποχή! Κάθε κύτταρό σου το νιώθεις, το αισθάνεσαι σαν μια νέα ξεχωριστή ζωή! Την λατρεύω την Άνοιξη γι' αυτήν την αναστάτωση που προκαλεί στην ψυχή μου και στη φύση!!!
      Εγώ θα ευχηθώ με τη σειρά μου, λόγω ώρας, καλό απομεσήμερο Πέτρα!

      Διαγραφή
  3. Ήρεμα ταξίδια μικρού μήκους, από τ΄αγαπημένα μου. Γεμάτες γαλήνη οι φωτογραφίες σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήρεμα ταξίδια με αναστατωμένο το άυλο στοιχείο που μέσα μας κατοικεί ηλιογράφε.
      Ναι. Γαληνεμένη αισθάνομαι μετά από κάθε απόδραση στον Κορύλοβο. Όλα τα διαολάκια βρίσκουν εκεί πρόσφορο έδαφος να φτιάξουν έναν αγγελικά πλασμένο κόσμο.
      Καλή συνέχεια σε ό,τι κι αν κάνεις!

      Διαγραφή
  4. Θα έχω τα μάτια μου ανοιχτά να δω κι εγώ ανεμώνες!
    Αν σκεφτείς πως πριν δυο χρόνια είχα δει από τις 19 Ιανουαρίου, πολύ άργησα φέτος! (και το θυμάμαι όχι γιατί έχω καλή μνήμη, αλλά γιατί είχα κάνει ανάρτηση)..
    Η ανεμώνη ανθίζει καταχείμωνο σαν υπόσχεση της άνοιξης!
    Με τη ζωή είμαστε όλοι ερωτευμένοι...οπότε αν αρχίσεις να μετράς αντίζηλους δε θα τελειώσεις ποτέ..χαχα!
    Καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ο πατέρας μου όταν ζούσε μου μάζευε τις πρώτες ανεμώνες της Άνοιξης. Δεν θυμάμαι όμως ποτέ τόσο νωρίς να μου τις χαρίζει ή να τις συναντώ εγώ. Κατά πάσα πιθανότητα το κλίμα στα μέρη σας να βοηθάει γι' αυτό.
    Μου άρεσε πολύ αυτό που είπες : "η ανεμώνη ανθίζει καταχείμωνο σαν υπόσχεση της άνοιξης!". Το βρήκα πολύ ποιητικό!
    Και χαίρομαι πάρα πολύ που έχω τόσες πολλές αντίζηλες/αντίζηλους!!! Αυτό σημαίνει πως το αντικείμενο το έρωτά μου (ΖΩΗ) το αξίζει αυτό!!! ;)
    Καλή σου μέρα, όλη μέρα!!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Οι ανεμώνες στο βουνό "μου" ακόμα να φανούν, δεν ανυπομονώ γιατί φέτος όμορφες συναντήσεις, έφεραν την άνοιξη στη καρδιά μου πολύ πιο νωρίς!!! ;-)

    ΑΦιλάκια καρδιάς και να έχουμε ένα ήρεμο Σαββατοκύριακο! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι όμορφες συναντήσεις είναι τα δώρα που αν σταθούμε τυχεροί, μας κάνει η ζωή, όπως και οι ανεμώνες είναι τα δώρα που αν με σεβασμό δεχθούμε, θα μας χαρίζει για πάντα η φύση.
      Εσύ λοιπόν είσαι μία από τους τυχερούς της ζωής, και ΄γω μια από τους τυχερούς της φύσης.
      Έχουμε κάθε λόγο να γιορτάζουμε την άνοιξη, τον έρωτα με τη ζωή και την αγάπη!!!
      Αγκαλιά μεγάλη και ζεστή!!!

      Υ.Γ. Μου άρεσε η παραπομπή στη διάφανη ανάρτησή σου ;)

      Διαγραφή