Κυριακή, 13 Μαρτίου 2016

Θάθελες τη μάσκα μου? Θάθελες τον καθρέφτη μου?

.... Μπορείς να κοιτάξεις τον εαυτό σου,
Μπορείς  να κοιτάξεις τον άλλον
Ή μπορείς να κοιτάξεις το πρόσωπο του Θεού σου...


Κέλτικο τραγούδι :

Marrakesh Night Market- « Νυχτερινή Αγορά του Μαρακές»
Μαζεύονται σε κύκλους
οι λαμπες φέγγουν τα πρόσωπά τους
το μισοφέγγαρο λικνίζεται στον ουρανό
οι ποιητές των τυμπάνων κρατούν τα καρδιοχτύπια μετέωρα
ο καπνός στροβιλίζεται προς τα πάνω και πεθαίνει.
Θαθελες τη μάσκα μου;
Θάθελες τον καθρέφτη μου;
Φωνάζει ο άντρας με την σκιερή κουκούλα
Μπορείς να κοιτάξεις τον εαυτό σου,
Μπορείς να κοιτάξεις τον άλλον
Ή μπορείς να κοιτάξεις το πρόσωπο του Θεού σου.
Οι ιστορίες είναι πλεγμένες
Και οι μοίρες έχουν ειπωθεί
Η αλήθεια μετριέται με το βάρος του χρυσού σου,
Η μαγεία είναι σκόρπια σε κιλίμια στρωμμένα
Η πίστη δημιουργείται στο ήχο της νυχτερινής αγοράς.
“Τα μαθήματα είναι γραμμένα σε περγαμηνές
Μεταφέρονται με άλογο από τον ποταμό Νείλο”
λεει η σκοτεινή φωνή στη λάμψη της φωτιάς,
η κόμπρα ρίχνει στη φλόγα ένα ελκυστικό χαμόγελο
Θαθελες τη μάσκα μου;
Θάθελες τον καθρέφτη μου;
Φωνάζει ο άντρας με την σκιερή κουκούλα
Μπορείς να κοιτάξεις τον εαυτό σου,
Μπορείς να κοιτάξεις τον άλλον
Ή μπορείς να κοιτάξεις το πρόσωπο του Θεού σου.



Και η Ελληνική εκδοχή σε στίχους Ρένιας Στίλογλου, μουσική Loreena McKennit και ερμηνεία από την Καλλιόπη Βέτα.

...Ψάξε σε ΄σένα να βρεις εμένα
Είμαι η όψη δικού σου Θεού...


Μέσα σε κύκλους πρόσωπα λάμπουν
Κομμάτι σελήνης, πληγή του ουρανού
Βάρδοι τυμπάνων καρδιές ραγίζουν
Κι όλοι σωπαίνουν στο χορό του καπνού.
Θες τη μορφή σου μάσκα κι εικόνα
Κλάμα ανθρώπινο, σκέψεις του νου
Ψάξε σε σένα να βρεις εμένα
Είμαι η όψη του δικού σου Θεού
Υφαντές ιστορίες, μοίρα γραμμένη
Μόνη αλήθεια η τιμή του χρυσού
Χαλί η μαγεία στο χώμα απλωμένη 
Αμαρτίας παζάρι νυχτερινό.
Θες τη μορφή σου μάσκα κι εικόνα
Κλάμα ανθρώπινο, σκέψεις του νου
Ψάξε σε σένα να βεις εμένα
Είμαι η όψη του δικού σου Θεού.
Σε πάπυρο είναι η γνώση δοσμένη
Φωνή σιωπηλή ακούς να μιλά
Τη φέρνει άσπρο άτι από το Νείλο
Στο φως της φλόγας η κόμπρα γελά.
Θες τη μορφή μου μάσκα κι εικόνα 
Κλάμα ανθρώπινο,σκέψεις του νου
Ψάξε σε ΄σένα να βρεις εμένα
Είμαι η όψη δικού σου Θεού.




10 σχόλια:

  1. Πάντα το λάτρευα αυτό το τραγούδι. Δεν ήξερα ότι είναι Κέλτικο. Να σου πω την αλήθεια είχα την εντύπωση ότι το τραγούδι αφορούσε κάποιες νύχτες της Ανατολής καθώς δεν είχα δει στίχους.
    Καλό βράδυ και Χρόνια Πολλά Ανέσπερη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γεια σου Γιάννη!!! Ναι, είναι υπέροχο όπως γενικότερα η Κέλτικη μουσική. Χαίρομαι που σου αρέσει. Μουσική και λόγια αρμονικά ταιριασμένα!!!
    Ευχές θερμές για καλή Σαρακοστή!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είμαι η όψη του δικού σου Θεού! Τι όμορφοι στίχοι. Δεν το ήξερα, μου άρεσε πολύ Ζωή μου. Κέλτικο ε;
    Καλή Σαρακοστή και καλή εβδομάδα Ζωή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Άννα δεν είναι υπέροχο? Ένας στίχος με 6-7 λέξεις να κρύβει τόσο μεγάλες αλήθεις και νοήματα!
    Χαίρομαι που σας "σύστησα" με το Κέλτικο αυτό τραγούδι.
    Αντεύχομαι θερμά στις ευχές σου Άννα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αναγκάστηκα να διαγράψω το σχόλιο μου, γιατί εμφανίστηκε τριπλό!

    Έγραψα το εξής:
    Από την πρώτη γραμμή μέχρι την τελευταία, η ανάρτηση σου Ζωή μου, με γέμισε εικόνες εξωτικές, υπέροχες μυρωδιές, ήχους και γεύσεις!!!
    Έχω μεγάλη αδυναμία στη Κέλτικη μουσική... να και κάτι ακόμα κοινό! ;-)
    Είμαστε ο ένας ο καθρέπτης του αλλουνού, φτάνει να βγάλουμε τις μάσκες και να μη φοβηθούμε ν' ανοίξουμε τις καρδιές μας!
    Από χθες σου έχω φυλάξει ένα ποιήμα του Ελύτη που όταν έπεσε στα χέρια μου, εσένα σκέφτηκα!

    Ὁ μικρὸς Ναυτίλος
    Ὅτι μπόρεσα ν᾿ ἀποχτήσω μία ζωὴ ἀπὸ πράξεις ὁρατὲς γιὰ ὅλους, ἑπομένως νὰ κερδίσω τὴν ἴδια μου διαφάνεια, τὸ χρωστῶ σ᾿ ἕνα εἶδος εἰδικοῦ θάρρους ποὺ μοῦ ῾δωκεν ἡ Ποίηση: νὰ γίνομαι ἄνεμος γιὰ τὸ χαρταετὸ καὶ χαρταετὸς γιὰ τὸν ἄνεμο, ἀκόμη καὶ ὅταν οὐρανὸς δὲν ὑπάρχει.
    Δὲν παίζω μὲ τὰ λόγια. Μιλῶ γιὰ τὴν κίνηση ποὺ ἀνακαλύπτει κανεὶς νὰ σημειώνεται μέσα στὴ «στιγμή» ὅταν καταφέρει νὰ τὴν ἀνοίξει καὶ νὰ τῆς δώσει διάρκεια. Ὁπόταν, πραγματικά, καὶ ἡ Θλίψις γίνεται Χάρις καὶ ἡ Χάρις Ἄγγελος· ἡ Εὐτυχία Μοναχὴ καὶ ἡ Μοναχὴ Εὐτυχία.
    μὲ λευκές, μακριὲς πτυχὲς πάνω ἀπὸ τὸ κενὸ ἕνα κενὸ γεμάτο σταγόνες πουλιῶν, αὖρες βασιλικοῦ καὶ συριγμοὺς ὑπόκωφου Παραδείσου.

    ΑΦιλάκια πάντα καρδιάς και καλό υπόλοιπο βδομάδας! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ξέρεις φαντάζομαι πόσο μεγάλο κόστος έχει να πετάξεις τις μάσκες. Μετρώ τώρα 7 χρόνια χωρίς τη δική μου μάσκα και πληρώνω με υπομονή το τίμημά μου. Οι άνθρωποι θέλουν μυστήριο και πλάνη στη ζωή τους Στεφανία και τα "ανοιχτά βιβλία" τους τρομάζουν και ... "την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια" με τη δικαιολογία πως ένα ανοιχτό βιβλίο δεν έχει τίποτε άλλο να δώσει. Και από την άλλη εγώ δεν χαλαλίζω το χρόνο μου σε κλειστά βιβλία με όμορφο εξώφυλλο και φύλλα φθαρμένα.
    Πόσο περίφανη νιώθω όταν γνωστοί και άγνωστοι "φίλοι" με συνδέουν με ένα ποίημα, έναν περίπατο στη φύση, ένα απόσπασμα από κάποιο βιβλίο, και μου το λένε!!! Πόσο σ' ευχαριστώ γι' αυτό να ΄ξερες!!!
    Είναι από αυτά που κρατά η λιγοστή μου μνήμη!!!
    Πολύ πολύ σ' ευχαριστώ!!!
    <3 <3 <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μου πήρε κάτι χρονάκια Ζωή μου, να μη με νοιάζει αν αρέσω ή όχι!
    Είμαστε αυτοί που είμαστε και σε όποιον αρέσουμε, αυτό το τραγουδάκι έγινε ο ύμνος μου, όπως και το:
    "Ευλογημένος αυτός που δεν προσδοκά, δεν θα απογοητευτεί ποτέ"! Βούδας & Χριστός!
    Δεν είναι υπέροχα διάφανο αυτό το ποίημα;
    Και χαίρομαι πολύ πολύ που σου άρεσε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αχ όχι. Μου αρέσει να συνυπάρχω Στεφανία με τον κόσμο και ξέρω πως όπως ξεχωρίζω αδύναμα σημεία εγώ στους άλλους, άλλα τόσα και περισσότερα προφανώς έχω κι εγώ και ... με ανέχονται. :) Μόνο να, Θα προτιμούσα ο κόσμος να είναι λίγο πιο χαλαρός και ο καθένας να είναι απλά ο εαυτός του χωρίς να προσπαθεί να αρέσει στο σύνολο. Και θα προτιμούσα επίσης να μην τρομάζουν με όσους καταφέρνουν να το κάνουν αυτό. Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις τι θέλω να πω. Τα υπόλοιπα, αν δεν καλύψαμε το θέμα, στο e-mail :)
    Τέλος, δεν είναι μόνον ότι μου άρεσε αυτό που μου έστειλες, είναι που διαβάζοντάς το, με σκέφτηκες!!!
    <3 :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Υπέροχο!! Έμαθα τόσα σήμερα εδώ... σε ευχαριστώ!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πόσο όμορφο θα ήταν, μια φορά έστω το μήνα, να είχαμε λέει τη δυνατότητα να τα λέγαμε όλοι όσοι ταιριάζουμε και όσοι δεν ταιριάζουμε εδώ μέσα, σε κάποιο σπίτι με τσάι ή καφέ συνοδευόμενα από τα απαραίτητα κουλουράκια, ή με κρασάκι συνοδευόμενο από τα απαραίτητα καλούδια. Πόσα πράγματα θα μάθαινε ο ένας από τον άλλον και πόση δύναμη θα έπαιρνε η ψυχή του καθενός. Το έχεις σκεφτεί ποτέ?
    Έστω λοιπόν. Έστω κι έτσι κι εγώ σ' ευχαριστώ που πέρασες από ΄δω και ανταλλάξαμε τόσες κουβέντες στις τελευταίες αναρτήσεις μου. Εγώ είμαι λίγο "ακοινώνητη" όσον αφορά τη διαδυκτιακή συναναστροφή, σε αντίθεση με την πραγματική ζωή. :)
    Ελπίζω να με συγχωρούν όσοι περνούν από ΄δω να μου αφήσουν την καλημέρα τους και τη γλυκιά τους την κουβέντα!
    Ξανά και ξανά και ξανά καλησπέρα :) <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή