Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2016

Οι αταίριαστες ψηφίδες


        Τελευταία φορά που το έπιασα στα χέρια μου, θυμάμαι πως ήταν αρχές Σεπτέμβη του 2014. Έκτοτε παραμένει στο μικρό δωμάτιο, παραδομένο κάτω από το σκέπασμα για να μην σκονίζεται και υπομονετικά καρτερώντας τη διάθεσή μου να συνεχίσω να κουβεντιάζω μαζί του με τα χέρια και τις σκέψεις μου. 


         Η αλήθεια είναι πως για να ασχοληθείς με τα χόμπι σου, πρέπει να νιώθεις μέσα σου μιαν ηρεμία, μια γαλήνη. Αν δεν υπάρχει δεν καταφέρνεις το επιθυμητό αποτέλεσμα. Μια φορά που το ενδιαφέρον μου ήταν έμπρακτο και αφιέρωσα κάποιες ώρες μαζί του, δικαιώθηκε η άποψή μου περί εσωτερικής ηρεμίας και γαλήνης μιας και η κατάληξη της διαδικασίας που τότε προέκυψε ήταν ένα κομμάτι παράταιρο για το υπόλοιπο και έπρεπε να ξηλωθεί. 

       Αρκετοί που με γνωρίζουν θεωρούν πως με αυτό το δημιουργικό έργο που τα χέρια παράγουν, θα πρέπει να ξεχνιέμαι και να ξεπερνάω τα άσχημα που γίνονται τριγύρω μου. Μα πώς να τους δώσω να καταλάβουν ότι μέσα από την ασχήμια δυσκολεύομαι πλέον πολύ να βγάλω στην επιφάνεια την ομορφιά? Πως κάθε ψηφίδα για να ταιριάξει με τις γύρω της θα πρέπει και στην πραγματική ζωή αυτό να συμβαίνει?

         Θα ήθελα να μπορούσα να κλείσω την πόρτα μου σ' αυτόν τον κόσμο και να ανοίξω ένα μεγάλο παράθυρο στον ήλιο. Ξέρετε. Εκείνον τον ήλιο που πίσω του κρύβεται ο δικός μου κόσμος όπου μαζεύτηκαν όλα τα παιδιά και στήνουνε παιχνίδι, χαίρονται και ζούνε την παιδική τους ηλικία. Τον κόσμο εκείνον όπως εγώ τον ονειρεύομαι και συχνά στα όνειρά μου δραπετεύω και που μοιάζει πολύ με αυτόν που περιγράφει η Μαρία Νικολάου στο "Κείμενό" της (συγχωρέστε με δεν ξέρω πως να παραπέμψω σε ένα blog μέσω του λινκ του και αυτοσχεδιάζω κόβοντας και αντιγράφοντας Μαρία, στο Κείμενο ). 
       Και τότε ναι. Οι ψηφίδες μου θα ταίριαζαν απόλυτα και θα έπαιρναν τη θέση τους στο έργο. 
         Τότε ναι. Θα μπορούσε να τελειώσει αυτό το ψηφιδωτό και να αρχίσει ένα καινούριο.


Υ.Γ. Μετά από τα σχόλιά σας σκέφτηκα να σας δείξω και τελειωμένες δουλειές μου γιατί έδωσα "συνταγή" στον Γιάννη που ρωτούσε για την τεχνική και τα υλικά που χρησιμοποιώ και θεωρώ πως πρέπει να έχει μια πλήρη εικόνα όποιος από εσάς θελήσει να ασχοληθεί. Σας ευχαριστώ όλους για τα κολακευτικά σας λόγια!
Τα δύο πρώτα θέματα δεν χρειάζονται επεξήγηση. Το τρίτο θέμα είναι ένα "καλντερίμι" και σπίτια από την πόλη μου και το τέταρτο θέμα ένα σπίτι στο Πήλιο.



18 σχόλια:

  1. Να ξεκινήσω με το πόσο χάρηκα που είδα δείγμα της δουλειάς σου!!!
    Το θέμα που είχες διαλέξει, μου αρέσει επίσης πολύ, μια και μεγάλωσα κοντά σε άλογα!
    Στη συνέχεια γνωρίζω πολύ καλά, πόσο δύσκολο είναι να ταιριάξεις το έξω με το μέσα... τις ψηφίδες, τις κόβεις, τις επεξεργάζεσαι και προσεχτικά τις ταιριάζεις... τ' "άλλα" πώς τα ταιριάζεις; ;-)
    Είναι σαν ένα πάζελ, μόνο που εσύ φτιάχνεις τα κομμάτια και αυτό προσωπικά το βρίσκω υπέροχο!
    Και επειδή τα πάντα ξεκινούν απ΄την εσωτερική μας κατάσταση, είμαι σίγουρη πως το έργο σου, θα ολοκληρωθεί και θα σου δώσει ενέργεια για τα επόμενα!
    Καλή συνέχεια Ζωή μου και καλή δημιουργική βδομάδα να έχουμε!
    ΑΦιλάκια πάντα καρδιάς! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκιά μου Στεφανία! Δύσκολα θα γελάσω με αστεία, μα το χαμόγελό ήταν πάντοτε ζωγραφισμένο στα χείλη μου. Με βοηθούσε να ξεπερνώ και τα πιο δύσκολα προβλήματα που αντιμετώπιζα και πολλές φορές με έβγαζε από δυσάρεστες καταστάσεις. Εδώ και τρεις μήνες όμως κάτι έγινε και βγαίνει με βία το χαμόγελο αυτό. Πέφτω, σηκώνομαι και ξανά από την αρχή. Δυσκολεύομαι να επεξεργαστώ ό,τι συμβαίνει γύρω μου και νιώθω δυστυχώς πως δεν μπορώ να μοιραστώ πλέον με φίλους τους προβληματισμούς μου. Και συμβαίνουν τόσα πολλά!
      Πολύ αισιόδοξη η σιγουριά σου πως κάποτε θα ολοκληρωθεί το έργο μου! Αυτήν την σιγουριά την κρατώ γιατί την έχω ανάγκη και θα την φέρνω καθημερινά στο μυαλό μου, έτσι για να πιάνομαι από κάπου.
      Να είσαι καλά και να περνάς από ΄δω.
      Τα καλύτερα σου εύχομαι με τη σειρά μου!!!

      Διαγραφή
  2. Ναι Ζωή μου πιστεύω και εγώ ότι πρέπει να είσαι ήρεμος για να κάνεις κάτι δημιουργικό. Και εγώ έχω αφήσει τα δικά μου χόμπι γι αυτό το λόγο. Πρέπει να σου πω ότι το έργο σου με τις ψηφίδες με εντυπωσίασε. Θα ήθελα να το δω τελειωμένο. Και στο εύχομαι να τελειώσει και να σε ικανοποιεί το αποτέλεσμα.
    Καλή συνέχεια να έχεις και ευχή για καλή εβδομάδα με ηρεμία και γαλήνη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ANNA Flo, τις ίδιες ευχές θα σου δώσω κι εγώ γιατί τα χόμπι μας ήταν τροφή της ψυχής μας. Και είναι κρίμα η ψυχή να πεθάνε από ασιτία. Ελπιζω και εύχομαι να βρούμε τους ρυθμούς μας και να τρέφουμε σωστά το κομμάτι αυτό του εαυτού μας!
      Σ΄ευχαριστώ από καρδιάς για τα καλά σου λόγια!
      Την καλημέρα μου και τις ευχές μου για ό,τι καλύτερο σε όλους μας!

      Διαγραφή
  3. Αν και ημιτελές, δείχνει ήδη υπέροχο!
    Εγώ λειτουργώ εντελώς ανάποδα: φτιάχνω κάτι όμορφο (στα μάτια μου, τουλάχιστον!) και έτσι μπορώ να ξεφεύγω από την ασχήμια και τα κακώς κείμενα της καθημερινότητάς μου.
    Εύχομαι κάποια στιγμή να καταφέρεις να το ολοκληρώσεις, θα χαιρόμουν να το δω τελειωμένο.
    Φιλιά, καλή εβδομάδα να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Funkey Monkey έτσι ακριβώς λειτουργούσα κι εγώ πριν από τρεις μήνες. Έχω πολλά χόμπι και με αυτά ξεπερνούσα τα κακώς κείμενα του κόσμου. Γιατί η καθημερινότητα και οι δυσκολίες που παρουσιαζόντουσαν ήταν πρόκληση για ΄μένα και έτσι τα αντιμετώπιζα. Εύχομαι να πιάσει η ευχή σου! :)
      Σ' ευχαριστώ κι εσένα από καρδιάς για τα καλά σου λόγια!
      Όμορφη και δημιουργική να είναι και η δική σου μέρα!!!

      Διαγραφή
  4. Πλάκα κάνεις; Υπέροχη δουλειά και μην ανησυχείς...θα την τελειώσεις όταν θα είναι η ώρα του! Έχω έναν πίνακα ακριβώς δύο χρόνια! Θα γίνει όταν θα το νιώθω μέσα μου!
    Πολλά φιλιά Ζωή! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι μισοτελειωμένοι πίνακές μου είναι δύο airis και ούτε κι εκείνους λέω να πιάσω. Περιμένουν κι εκείνοι την ώρα τους και να δούμε πότε θα έρθει. Ο γαμπρός μου με παροτρύνει λέγοντάς μου να βάλω στόχο μια δική μου έκθεση με ψηφιδωτά και ό,τι αλλο, μα όλο δικαιολογίες είμαι.
      Κι εγώ αυτό που περιμένεις περιμένω. Να το νιώσω μέσα μου. Κάτι θετικό να με παρακινήσει, να μου δώσει φτερά, να με εμπνεύσει.
      Που θα πάει? Θα έρθει όταν είναι η ώρα του, αρκεί τα χέρια μου να έχουν δύναμη ακόμη γιατί το πενσάκι είναι ζόρικο. :)
      Μεγάλη αγκαλιά μαζί με την καλημέρα μου!!!

      Διαγραφή
  5. Ανέσπερη εγώ, επίσης, βλέπω ένα πολύ σπουδαίο έργο. Το οποίο απ' ότι βλέπω προβλέπει και τη χρήση "σκληρών" εργαλείων κατά παράδοση "αντρικών". Δεν έχω πολλές γνώσεις για τις ψηφίδες. Δεν ξέρω δηλαδή καν από τι υλικό είναι, το οποίο και επεξεργάζεσαι και πως διαλέγεις το χρώμα σου.
    Περιμένουμε την πληροφορία σου πως κάνεις το αρχικό μοτίβο πάνω στο οποίο δουλεύεις. Εν προκειμένω δηλαδή το άλογο πως προκύπτει ; υπάρχει από κάτω κάποιο περίγραμμα ;
    Προσωπικά θεωρώ τη δουλειά σου εξαιρετική και σαν ολοκληρωθεί θα μιλάμε για ένα πανέμορφο έργο.
    Καλό σου βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εντάξει. Θα αρχίσω να λέω πως αν κάνεις άσχημη κριτική Γιάννη, ο ήλιος θα ανατείλει από τη δύση! Πόσα ευχαριστώ να μετρήσω από ΄σένα? Λοιπόν, συνταγή ζητάς και συνταγή θα σου δώσω.
      Ξεκινώ από το σκίτσο. Πρώτα σκιτσάρω σε κόντρα πλακέ το θέμα μου. Στο συγκεκριμένο θέμα, επειδή χρειαζόμουν τις σκιάσεις των αλόγων, έβγαλα μια μεγάλη φωτοτυπία ασπρόμαυρη και την κόλλησα επάνω στο κόντρα πλακέ. Μετά σκιτσάρισα και έναν φράχτη γιατί έχω πολύ καφέ και πρέπει να το αξιοποιήσω κάπου. Το υλικό της ψηφίδας είναι κεραμικά πλακάκια μπάνιου. Το κάθε πλακάκι το σπάω σε λωρίδες με ένα μηχάνημα που χρησιμοποιούν οι τεχνίτες που κατασκευάζουν μπάνια, κατόπιν η λωρίδα είναι εύκολο με το πενσάκι να κοπεί σε οριζόντιες μικρότερες λωρίδες και τέλος σε μικρά κομματάκια (ψηφίδες). Με μια λαβίδα τις τοποθετώ αφού πρώτα τις ακουμπήσω στο βαζάκι με ειδική κόλλα. Τώρα όσον αφορά τα χρώματα είναι πονεμένη ιστορία. Δεν έχω πολλές επιλογές και δουλεύω με ότι βρίσκω, αυτοσχεδιάζω ενίοτε, αλλάζω διάφορα με τον καλύτερο τρόπο που μπορώ και γενικά πειραματίζομαι και πολλές φορές συμβιβάζομαι με τα χρώματα. Κάποτε είχα πιο πλούσιο χρωματολόγιο γιατί έδινα παραγγελίες σε κάποιον που τώρα έχει κλείσει την επιχείρησή του. Πλέον κάθε φορά που χρειάζομαι πλακάκια, βάζω παλιές φόρμες και πηγαίνω σε καταστήματα με είδη υγιεινής, τους παρακαλώ να με αφήσουν να μπω στις αποθήκες τους όπου εκεί έχουν πεταμένα παλιά πλακάκια και εφοδιάζω την συρταριέρα μου (τη δική μου αποθήκη). Άλλες πάλι φορές, συμπεριφέρομαι σαν ρακοσυλλέκτρια. Αν κάποιος αλλάξει το μπάνιο του και πετάξει στα σκουπίδια τα παλιά του πλακάκια, ξέρεις, παλιές φόρμες και τρέχω στη γειτονιά του να διαλέξω ό,τι μου κάνει. :) Ναι, αν και στην αρχή λίγο ντρεπόμουν, με τον καιρό ... συνήθισα και δεν με ενοχλεί αν με βλέπει κανένας :)
      Και για μια ακόμη φορά σ' ευχαριστώ πολύ και σου εύχομαι να έχεις μια όμορφη μέρα!!!

      Υ.Γ. Στο τέλος της ανάρτησης θα προσθέσω κάποια άλλα, τελειωμένα για να δείτε το αποτέλεσμα ολοκληρωμένο. Εκείνα απλά τα σκιτσάρισα με μολύβι πάνω στο κόντρα πλακέ γιατί οι σκιάσεις δεν ήταν μπερδεμένες, δεδομένου ότι από κάπου υποτίθεται πως πέφτει το φως.

      Διαγραφή
  6. Πάντα με γοήτευαν τέτοια έργα...πάρα πολύ καλή δουλειά!

    Θα ξανάρθω, έχω χάσει πολλά!
    Φιλιά πολλά και καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαράκι σ' ευχαριστώ πολύ πολύ!!
      Την καλημέρα μου με μια ζεστή αγκαλιά!!!

      Διαγραφή
  7. Χαίρομαι που μοιράζεσαι μαζί μας και τη τεχνική αλλά και τα ολοκληρωμένα έργα σου!
    ΑΦιλάκια καρδιάς και να ξέρεις πως είμαι "εδώ" με πολύ αγάπη και κατανόηση! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ζωή, είναι πολύ ωραίο το ψηφιδωτό στην αρχή!
    Εγώ πάλι για να ασχοληθώ με τέτοια, δεν υπάρχει περίπτωση, δεν πα' να ζούσα και στον παράδεισο (χαχα), απλά δεν έχω καθόλου υπομονή, ενώ θαυμάζω όσους έχουν! Φιλάκια :))

    Υ.Γ Τα παγάκια θα 'χουν λιώσει υποθέτω! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μου περισσεύει η υπομονή Πέτρα, μακάρι να μπορούσα να σου δώσω λίγη. Και πολύ θα μπορούσα να σου δώσω δηλαδή. :)
    Σ' ευχαριστώ πολύ πολύ!!
    'Ομορφη να είναι για ΄σένα η μέρα που ξεκίνησε!!!

    Υ.Γ. Τα παγάκια είχαν ήδη λιώσει μέσα σε μισή ώρα. Εκείνο που έμεινε ανέπαφο, είναι οι αναμνήσεις από τα μικράτα μετά από το "δρώμενό" σου με τις γειτονιές. Άνοιξες μια πόρτα που είχα κλειδώσει καλά μέσα στο μυαλό και πέταξα το κλειδί για να φυλάξω για πάντα εκεί όσα δεν μπορώ τώρα να μαζέψω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Eίναι υπέροχα και τα τελειωμένα έργα σου! Ειδικά το καλντερίμι...χαίρομαι που μας έδωσες την τεχνική σου αλλά μια απορία την έχω. Γεμίζεις στο τέλος με κάτι τους αρμούς; Δεν αφήνουν δηλ κενά οι ψηφίδες; Μπορεί να μην ενωθούν τέλεια ή να μείνει στην άκρη μεγαλύτερο κενό, γεμίζει με κάτι;
    Σ'ευχαριστώ για τις πληροφορίες που έδωσες στο Γιάννη. Τις χρειαζόμουν και εγώ
    Καλημέρα Ζωή
    (Άννα σκέτο αν θες)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Άννα τι καλά που το βρήκες ενδιαφέρον το χόμπι μου! Λοιπόν. Αρμό (τσιμέντο δηλαδή) έβαλα μόνο στην Παναγίτσα μου. Δεν μου άρεσε το αποτέλεσμα και εκτός αυτού αν δεν προστατέψεις το χρυσό πλακάκι θα σου χαλάσει. Όλα τα υπόλοιπα είναι με τα κενά που αναφέρεις αλλά που ωστόσο δεν φαίνονται αν δεν πλησιάσεις πολύ κοντά. Ούτε και το διαφορετικό ύψος των ψηφίδων φαίνεται. Όπως και οι πίνακες ζωγραφικής, έτσι και τα ψηφιδωτά, πρέπει από μια συγκεκριμένη απόσταση να τα κοιτάζεις.
    Μακάρι να έμενες κοντά να μοιραζόμουν τις γνώσεις μου και την τεχνική πάνω στο ψηφιδωτό μαζί σου...
    Καλό υπόλοιπο ημέρας Άννα και σε ΄σένα.

    Υ.Γ. Οτιδήποτε χρειαστείς αν ξεκινήσεις, ρώτησέ με, με διστάσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή