Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016

Μεγάλωσα... Δεν έχω χρόνο...


(Αγαπημένο)

      Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα... Αισθάνομαι όπως το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.
      Δεν έχω χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά. Δεν έχω χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους, που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει. Δεν έχω χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
     Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί. Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους. Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματά τους. Μισώ να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο... μετά βίας για την επικεφαλίδα.
      Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται... Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα... Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση. Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους. Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους. Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό πριν από την ώρα τους. Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους. Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια. Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
     Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων... Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή. Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
     Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν... είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ' όσες έχω ήδη φάει. Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.
     Εύχομαι και ο δικός να είναι ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ...


Mario de Andrades


8 σχόλια:

  1. "Κουτάκι" μού ήρθε το υπέροχο αυτό κείμενο...γιατί είναι γεγονός πως δεν έχω πια χρόνο για...

    "Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα... Αισθάνομαι όπως το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση".

    Έτσι μπράβο Ζωή μου, να μη σπαταλάμε το χρόνο με μαύρες σκέψεις, αλλά μ' ευγνωμοσύνη για ότι μας έμαθε με πόνο η ζωή και εξακολουθεί ακόμα να μας μαθαίνει!
    ΑΦιλάκια πάντα καρδιάς! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι πολύ που μεγαλώνω! Χαίρομαι για την ωριμότητα που αποκτώ. Χαίρομαι που τα πράγματα γύρω μου παίρνουν άλλη διάσταση απ' ότι στη νιότη μου.
      Τελευταία κρατώ τις καραμελίτσας στο σακουλάκι τους χωρίς να γεύομαι καμία. Φοβάμαι μην τελειώσουν? Δεν ξέρω. Τις κρατώ και τις κοιτώ και ενώ νιώθω πικρό το στόμα μου δε λέω να γευτώ τη γλύκα τους. Λες να μου λιώσουν τελικά?
      Συννεφιά έχει σήμερα στην πόλη μου. Ελπίζω εκεί να έχεις ήλιο!!!

      Διαγραφή
  2. Και δικό μου αγαπημένο και με εκφράζει απόλυτα σ΄αυτή τη φάση της ζωής μου...
    Φιλιά, καλή εβδομάδα να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Funky Monkey υποθέτω πως η τρέλα της νεότητας έχει περάσει και για ΄σένα. Και φυσικά δεν αναφέρομαι στην ηλικία που μετριέται με αριθμούς...
      Βρισκόμαστε στο σωστό δρόμο νομίζω. Ας συνεχίσουμε εδώ και που θα πάει? Κάποτε θα φτάσουμε...
      Ευχές για ηλιόλουστη και για ΄σένα ημέρα!!!

      Διαγραφή
  3. Και μένα είναι στην καρδιά μου αυτό το κείμενο..Το 'χω στα αγαπημένα μου και το διαβάζω που και που. Ναι δεν έχω χρόνο για τόσα περιττά και για τόσες μικροπρέπειες. Κουράστηκα θα πω, και δεν ανέχομαι τόσα πολλά ''τίποτα''!
    Ευχαριστώ που μου το ξαναθύμησες.
    Καλό σου βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πρόσφατα διάβασα σε ένα γκράφιτι το εξής : "Εσύ για πόσα τίποτα έκανες τα πάντα?". Δεν μπήκα στη διαδικασία να μετρήσω γιατί θα έχανα το λογαριασμό... Ευτυχώς πλέον ΜΕΓΑΛΩΣΑ!!!
    Χαίρομαι πραγματικά που συνομιλώ με ανθρώπους που ΜΕΓΆΛΩΣΑΝ κι αυτοί κι ας μου είναι και άγνωστοί!
    Καλό βράδυ και σε ΄σένα Άννα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Είναι και δικό μου αγαπημένο απόσπασμα του Mario de Andrades και το έχω διαβάσει πολλά χρόνια πριν φοιτήτρια ακόμα σε Πανεπιστήμιο της Βενεζουέλας , τόσες αλήθειες μαζεμένες αλλά τότε που το διάβασα ήμουν μικρή όχι ηλικιακά μόνον αλλά η νιότη αψηφά πολλά , τώρα με μεγάλωσα καλή μου και δεν ασχολούμαι με ότι με κουράζει!!
    Καλό σου βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εγώ το πρωτοάκουσα πριν από χρόνια στο ραδιόφωνο. Δεν θυμάμαι αν ήταν σε εκπομπή του δεύτερου ή του τρίτου προγράμματος μα θυμάμαι καλά πως παράτησα τη δουλειά μου εκείνη την στιγμή στο γραφείο για να το ψάξω στο διαδύκτιο. Για μέρες το διάβαζα και το ξαναδιάβαζα μέχρι που το εμπέδωσα. Μέχρι που μεγάλωσα...
    Νιώθω χαρά και ασφάλεια που δεν μεγαλώνω μόνο ηλικιακά nikol, γιατί πετώ πολλά από πάνω μου που με βαραίνουν προχωρώντας.
    Όμορφη μέρα να έχεις!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή