Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

Ο Μπουκάϊ και το θάρρος της ανυπακοής.




Το θάρρος της ανυπακοής


    Για να βρούμε το θάρρος να απειθαρχήσουμε :
- πρέπει να μπορούμε να αντέξουμε το ενδεχόμενο να μείνουμε μόνοι,
- πρέπει να μη φοβόμαστε να κάνουμε λάθος,
- πρέπει να έχουμε την ικανότητα να ξαναρχίσουμε από την αρχή αν είναι ανάγκη και,
- πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να πληρώσουμε το αντίτιμο την ανυπακοής μας.
   Μπροστά σε ένα απολύτως αυτόνομο άτομο, η κοινωνία διαισθάνεται να κινδυνεύει από μια ελευθερία που αμφισβητεί τους κανόνες και μπορεί να γίνει επιλογή πολλών.
    Οι άνθρωποι που αναζητούν παύουν να ανήκουν στο κοπάδι και δεν παραπέμπουν πια στην καμήλα, αλλά μάλλον θυμίζουν τα λιοντάρια που πότε-πότε διασταυρώνονται το ένα με το άλλο. Τότε κοιτάζονται με συνενοχή, αναγνωρίζονται, σέβεται το ένα την αξιοπρέπεια του άλλου. Δεν υπάρχει χώρος για κολακείες ούτε για φθόνο. Ίσως να παίξουν, να παλέψουν, να θαυμάσουν τη δύναμή τους, ίσως να τρέξουν προς την ίδια κατεύθυνση απολαμβάνοντας την κοινή τους ομορφιά, την αμοιβαία και σιωπηλή τους συνεννόηση. Όμως, σύντομα θα χωρίσουν.
    Συχνά, αυτός που ζει μέσα στην άγνοια θαυμάζει κρυφά τα δύο «λιοντάρια», αλλά τα λοιδορεί φανερά για την ελευθερία, την μοναξιά και την ανεξαρτησία τους.
   Ο πειρασμός της επιστροφής: όσοι από μας διαλέξαμε το μονόδρομο της αναζήτησης συνειδητοποιήσαμε κάποια στιγμή ότι μας δινόταν μια ευκαιρία να πισωγυρίσουμε. Εκείνη τη στιγμή, από εκεί που βρισκόμασταν, είδαμε, κατασκοπεύοντας σχεδόν τους συγγενείς, φίλους και συντρόφους που αφήναμε πίσω μας. Τους είδαμε προστατευμένους, πίσω από την ασπίδα που συνθέτει το άθροισμα των σωμάτων που στοιβάζονται το ένα πάνω στο άλλο, να ανασαίνουν την ασφάλεια που δίνει ο μοιρασμένος αέρας και μπροστά σε αυτό αναρωτηθήκαμε μήπως ήμασταν καλύτερα τότε. Δε χρειάζεται να τρομάζουμε και δε σημαίνει απαραίτητα ότι το μετανιώσαμε.
    Είναι ίδιον όσων πάντα ψάχνουν, να αμφισβητούν μονίμως τις ίδιες τους τις επιλογές. Με την πρώτη ευκαιρία, μέσα σε μια στιγμή, καταλαβαίνουμε ότι εκείνη η άνεση του χθες δεν αξίζει την ελευθερία του σήμερα.

"Από την άγνοια στη σοφία" / Χόρχε Μπουκάι.


Υ.Γ. Πάντα υπάρχει μια αφορμή για κάποια ανάρτησή μου. Για την παρούσα, αφορμή είναι ένα e-mail που πήρα σήμερα το μεσημέρι από κάποια που κινδυνεύει να γίνει φίλη μου. 
Απόσπασμα του Μπουκάϊ περιείχε στο e-mail που μου έστειλε, απόσπασμα του Μπουκάϊ μου θύμισε από παλαιότερη ανάρτησή μου (όχι στο blog).

6 σχόλια:

  1. Ζωή μου καλησπέρα. Ενδιαφέρον το θέμα σήμερα.
    Το θέμα της "Ανυπακοής". Όμως έτσι αυτός ο όρος στέκει στο μέσο του πουθενά. Η Έννοια της "ανυπακοής" ορίζεται σε σχέση με αυτό το οποίο θα αντικρούσει. Συνεπώς δεν μπορείς να τον προσεγγίσεις ουδέτερο σαν έννοια.
    Παράδειγμα: Το να μην υπακούσω σε μια διαταγή-απόφαση μιας κυβέρνησης, το να δηλώσω δηλαδή ανυπακοή, σε καμιά περίπτωση αυτό δεν με οδηγεί στην μοναξιά. Κάθε άλλο.
    Είναι πολλοί δηλαδή οι παράμετροι που θα ορίσουν μια τέτοια συμπεριφορά.
    Σε κάθε περίπτωση όμως σίγουρα κάθε ανυπακοή έχει το κόστος της, τις προϋποθέσεις της.
    Καλή Κυριακή να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε μου Γιάννη γεια σου!!!
      Εγώ πάλι βρίσκω το κειμενάκι σαφέστατο και τολμώ να πω από προσωπική εμπειρία πως είναι ακριβώς έτσι όπως τα γράφει!!!
      Θέλοντας να εστιάσω σε κάποια σημεία του για να σου τα παραθέσω εδώ ως απάντηση, προσπάθησα να τα αντιγράψω και να κάνω επικόλληση.Δεν είχε νόημα γιατί κατέληξα στο τέλος να αντιγράφω και να επικολλώ εδώ, ολόκληρο το κείμενο το οποίο βρίσκω εξαιρετικά αληθινό και σκέφτομαι πόσο όμορφα θα ήταν αν έπεφτε στα χέρια μου πριν από 7-8 χρόνια.
      Φίλε μου Γιάννη! Αν δεν περάσεις στην απέναντι όχθη ίσως είναι δυσνόητο.
      Στις ευχές σου για "καλή Κυριακή", απαντώ με τις δικές μου τις ευχές για όμορφη εβδομάδα!!!

      Διαγραφή
  2. Στην αμφισβήτηση των πάντων βρίσκεται η σοφία... αλλιώς παπαγαλίζουμε και κινδυνεύουμε να γίνουμε πολίτες από δεύτερο χέρι!
    Ένα ακόμα αμφισβητώ: Τον κίνδυνο που διατρέχει κανείς προσφέροντας σου την φιλία του... ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις επιλογές του, έτσι δεν είναι; ;-)
    Πάω τώρα και στην σημερινή ανάρτηση! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να και ένα σχόλιό σου που τυχαία εντελώς το είδα! Αφού άρχισα να χάνω και σχόλια στο δικό μου blog, εντάξει! Είμαι σε καλό δρόμο για να χαθώ εντελώς!
      Στεφανία μου δεν είμαι σίγουρη αν έχω καταλάβει καλά τι θέλεις να πεις και ίσως βρεις την απάντησή μου "άρτζε, μπούρτζε και λολάς" (σε ελεύθερη μετάφραση "ότι να ΄ναι").
      Η αμφισβήτηση προϋποθέτει περισσότερο ψάξιμο και όσο ψάχνεις βρίσκεις. Νομίζω πως εδώ θα πρέπει να συμφωνούμε.
      Όσον αφορά τις επιλογές μας, σαφώς και είμαστε υπεύθυνοι γι' αυτές και θα πρέπει να τις παίρνουμε κατόπιν ώριμης σκέψης. Να μην σταματάμε να τις υποστηρίζουμε εκτός κι αν δούμε τελικά πως κάναμε λάθος, οπότε αλλάζουμε πλεύση και δεν έχουμε λόγο να απολογηθούμε σε κανέναν.
      Και κάτι τελευταίο, στους κινδύνους που αφορούν πειραματισμούς στις σχέσεις των ανθρώπων, λέμε ΝΑΙ!
      Πάω τώρα να δω και τη σημερινή σου ανάρτηση!!! :))))
      Την καλημέρα μου και μια αγκαλιά μουσκεμένη από βροχή πολύ!!! :)

      Διαγραφή
  3. ΑΧ! βροχή... στείλε μας λίγη, έχει να βρέξει πολύ καιρό και η Γη διψάει!
    Κατάλαβες πολύ καλά...όπως και η ίδια κατάλαβα πως κατάλαβες!!! ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Την έστειλα!!! Σας επισκέφτηκε? Αν όχι, προφανώς έχασε τη δύναμή της στο δρόμο ...
      <3 :)

      Διαγραφή