Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2016

Τα πλαίσια


Λατρεύω.
Τα διεισδυτικά τα βλέμματα, αυτά λατρεύω.
Που σε κοιτούν και φαίνεται διάφανη η ψυχή μπροστά τους.
Που παρά την αμετάβλητη τη θέση τους
σε ακολουθούν όπου κι αν πας κι εκεί μαζί σου μένουν. 
Και δεν λοξεύουν ούτε και χάνονται
όταν εσύ το βλέμμα σου απ' αυτά τραβήξεις.
Μένουν εκεί, παρατηρούν και σε μαγεύουν
ξανά να τα κοιτάξεις.


Τα φωτεινά χαμόγελα, αυτά λατρεύω.
Που όση πίκρα κι αν κρύβεται πίσω απ' αυτά,
χαμόγελα γλυκά για πάντα μένουν.
Κι όταν ο άπονος ο πόνος προσπάθειες κάνει να τα σβήσει,
αυτά σε πείσμα άσχημων στιγμών μένουν εκεί
τα πρόσωπα να ομορφαίνουν.


Τα χέρια με τους ρόζους από το σκάψιμο στη γη και στη γραφή, αυτά λατρεύω.
Που όσο σκληρό κι αν ήταν το κουπί που τράβηξαν
στις ανταριασμένες θάλασσες της ζήσης
την πιο ζεστή αγκαλιά ανοίγουνε να ξεκουράσουν το κορμί σου.
Κι όταν βουτάς μες το γκρεμό ή όταν κοντεύεις να χαθείς στην άβυσσο της σκέψης,
πάντα τα χέρια αυτά θα απλώνουν τρυφερά να σε τραβήξουν.
Και την ανάγκη σου για ένα χάδι θα είναι εκεί συνέχεια να καλύπτουν.


Τα πόδια τα γυμνά που μαθημένα είναι,  
στο χώμα το σκληρό να περπατούν, κι αυτά λατρεύω.
Που επιλέγουνε το δύσκολο το μονοπάτι της ζωής ν΄ ακολουθούνε
χωρίς φόβο.
Και που λειαίνουν στο πάτημά τους τα τσαλιά
έτσι ώστε το δικό σου πάτημα πιο ομαλό να κάνουν.


Υπάρχουν Άνθρωποι που απαρτίζονται απ' όλα αυτά μαζί? Αναρωτιέμαι.
Αν ναι, υπάρχει τότε σίγουρα ελπίδα κι άλλους στο διάβα τους ίδιους μ' αυτούς
να βρούνε.
Z.M.


6 σχόλια:

  1. Καλησπέρα σου Ζωή. Όμορφες σκέψεις και διαπιστώσεις σε ένα θερμό Σάββατο. Ελπίζω να συνεχιστεί γόνιμα και όμορφα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα και σε ΄σένα φίλε Γιάννη!!! Όμορφα πάντα και τα λόγια σου για τους ηλεκτρονικούς σου φίλους :)
      Σ' ευχαριστώ για το ακούραστο πέρασμά σου από ΄δω και για τα θετικά σχόλια που αφήνεις!!! :)
      Ένα υπέροχο τριήμερο σου εύχομαι να περάσεις με τους αγαπημένους σου!!!

      Διαγραφή
  2. Το internet έχει πάθει θερμοπληξία απ' το πρωί και δεν μπορώ ν' αφήσω σχόλιο... έτσι μετά φόβου Θεού, αφήνω το κατιτίς μου:
    "Άφησε τη ζωή να ζωγραφίσει τον πίνακα"! Κρισναμούρτι.
    Και... επειδή και τα δυο μας ζωγραφίζουμε, θα βάλουμε και το χεράκι μας και ο πίνακας θα είναι φωτεινός και πανέμορφος!
    Καλό μας βραδάκι με μια μεγάλη δροσερή αγκαλιά! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και κυρίως ο πίνακάς μας θα ζωγραφιστεί μόνο με τα "θερμά" χρώματα γλυκιά Στεφανία!!! Γιατί αυτά ταιριάζουν και στον (στους) καιρό (καιρούς) και στην ιδιοσυγκρασία μας!!!
      Δεν ξέρω τι ώρα κατάφερες να στείλεις το σχόλιό σου, εγώ το παρέλαβα Σάββατο στις 20:45 περίπου και απάντησα αμέσως. Δεν καταφέρνω να ρυθμίσω την ώρα στο blog μου (μου βγάζει ότι να ΄ναι...) γιατί βαριέμαι πολύ να ψάχνω και όλο αναβάλλω κάποιες ρυθμισεις που "πρέπει" να κάνω. Θα προτιμούσα να γίνονται όλα αυτόματα κι εδώ όπως στο "αγαπημένο" μου fb... :(
      Δεν γρινιάζω!!! Όχι δεν γρινιάζω!!! Είμαι η Ζωή και είμαι καλά!!! :)
      Την αγάπη μου και μια αγκαλιά μαζί με τις ευχές για όμορφο τριήμερο!!!

      Διαγραφή
  3. Γεμισε με χρώμα ζωή ...την ζωή σου και εκεινη θα σε αναταμιψει που την χρωμάτισες..ομορφες σκεψεις και η Παπαδακη αγαπημενη μου.. να είσαι καλα παντα... φιλακιααααα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προσπαθώ Ρούλα! Προσπαθώ να χρωματίζω συνέχεια αυτό το μουντό που κατσικώθηκε τριγύρω. Άλλες φορές τα καταφέρνω κι άλλες πάλι τα χρώματα περίεργα αντιδρούνε μεταξύ τους.
      Η "μαγκιά" της Παπαδάκη μου αρέσει πολύ κι εμένα!
      Να είσαι κι εσύ πάντα καλά!!!
      Την καλημέρα μου με μια αγκαλιά ζεστή!!!

      Διαγραφή