Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016

Τώρα πια ξέρεις.

    Στους άλλοτε τρελούς ρυθμούς του εργασιακού σου βίου, πες μου να χαρείς. Πόσες φορές το βλέμμα σου έπεσε πάνω σε τούτο εδώ το μοναχικό παγκάκι? Αυτό που στους χαλαρούς τώρα ρυθμούς σου κάποια στιγμή σε φιλοξένησε, μαζί με το βιβλίο σου και τον καφέ σου.  


         Πες μου αν θες, πόσες φορές για να κερδίσεις "πολύτιμα" λεπτά της ώρας σου δεν πέρασες μέσα από τούτο ΄δω το δημοτικό παρκάκι? Όχι μονάχα όμως δεν έβλεπες παιδιά με αγαπημένους συνοδούς τους εκεί να παίζουνε, μα το χειρότερο από αυτό? Ούτε καν άκουγες τα τιτιβίσματά τους.


       Σκέψου πόσες φορές ξαπόστασες για λίγο μπρος απ΄ το μεγάλο συντριβάνι για να κλειδώσεις την αγάπη των ανθρώπων σου και τις στιγμές που μακριά από εσένα φτερούγιζαν? Μόνο θυμάσαι σαν απ' όνειρο, πως τα νερά του σιντριβανιού αγγίζανε τα φύλλα του πιο μεγάλου πλάτανου της πόλης. Και νιώθεις τυχερή πολύ που έστω στη θύμησή σου το φυλάκισες εκείνο το πλατάνι, που μια και μόνο άσχημη στιγμή αρκετή αποδείχθηκε, ένας σαρωτικός αέρας πριν τρία χρόνια, να σπάσει στη μέση την καρδιά του δέντρου και στη γης να το υποτάξει. Έμεινε έτσι τ' όνειρό σου σχεδόν ξεκρέμαστο και ξέπνοο, να σου θυμίζει τις μικρές στιγμές ν' απολαμβάνεις.
      Κι αυτόν τον δρόμο που ενέταξες στον καθημερνό περίπατό σου, σκέψου, πόσα να ήταν τάχα τα πρωινά τα βήματά σου που κάποτε θα άφηνες εδώ να σε οδηγήσουν?


                         Και τ' απογεύματα που τύχαινε το πέρασμά σου από εδώ να κάνεις με προορισμό πάντα την "Ατλαντίδα" σου, πόσες φορές χωρίς βιασύνη αφιέρωσες χρόνο για να ξεκουραστεί ματιά και σκέψη?


        Έχει μια απόκοσμη μαγεία τώρα η καθημερνή πλέον ρουτίνα σου, που αποπνέει παραμυθένιο αγέρα στο κέντρο αυτής της πόλης. Κι αυτήν την καθημερνή ρουτίνα σου, όσο κι αν στύβεις το μυαλό δεν βρίσκεις τίποτε ισάξιο με το οποίο θα μπορούσες αν ήθελες να την αλλάξεις.


           Αντανακλά στα νερά που βρίσκονται μες την καρδιά της πόλης σου όλη η ηρεμία και η γαλήνη της τωρινής ζωής σου που αντλεί ευχαρίστηση ιδιαίτερη από την ομορφιά που βλέπεις με της ψυχής τα μάτια πλέον και όχι με την όραση. 


          Κι αν κάτι τι συνέβαινε κι  ένα χέρι σου έγνεφε απέναντι να περάσεις, ξέρω πως δεν θα δίσταζες, θα πέρναγες, μα οι γέφυρες, γέφυρες θα παρέμεναν για πάντα. Έτσι θα σου ήταν δυνατόν πίσω ξανά να επιστρέψεις αν το επιθυμούσες πολύ και αν το ήθελες.


       Κι αυτά τα καθάρια και κρυστάλλινα τα νερά που ψάχνεις αν τύχαινε κάποτε να έβρισκες, θα κολυμπούσες κι ας μην ήξερες αν βγάζουν σε ωκεανούς, ή θάλασσες απλά, ή λίμνες. Μόνο καθάρια να ήτανε...


            Προς το παρόν βρίσκεσαι εδώ κι εδώ θέλεις να μείνεις. Το αύριο άγνωστο ευτυχώς πάντα θα παραμένει. Και να ΄θελες δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει. Γι αυτό το σήμερα ζήσε και γιόρτασε και στην υγεία των δικών σου σήκωνε το ποτήρι.




            Σαν πρωταγωνιστής στης ζωής σου την ταινία χαμογέλασε και κάνε ότι είναι στο χέρι σου όλα τα όσκαρ να σαρώσεις. Σκηνοθεσίας, παρουσίας, ήχου και εικόνας και μουσικής μα και χορού. Όλα τα όσκαρ γιατί το αξίζεις και γιατί τώρα πια ξέρεις...


Τώρα πια ξέρεις γιατί βαρύ το τίμημα που πλήρωσες κάποτε γκρινιάζοντας για τη ρουτίνα σου. 
      Τώρα πια ξέρεις πως όταν τα πράγματα αλλάζουν δεν είναι απαραίτητα προς το καλύτερο.
      Τώρα πια ξέρεις πως μέσα στην καθημερνή μικρή ρουτίνα σου, κρύβεται μια μεγάλη ευλογία. 
      Ζήσε την! Γιατί τώρα πια ξέρεις!




Σημείωση. Οι φωτογραφίες είναι "φρέσκες, της ώρας". Τραβήχτηκαν από μια άπειρη φωτογράφο (εμένα), στη σημερινή βόλτα μας στο κέντρο της πόλης μας όπου βρίσκονται ο δημοτικός μας κήπος (τρεις πρώτες φωτο) και αυτή η όαση (όλες οι υπόλοιπες φωτο). Η περιοχή-όαση ονομάζεται "Αγία Βαρβάρα" και μετά από μια ώθηση που πήρα από σχόλιο του ηλεκτρονικού φίλου Γιάννη, υπόσχομαι μια ανάρτηση-ξενάγηση από αυτήν την ανεκτίμητη και μοναδική περιοχή της πόλης μου που όπως είπα βρίσκεται ακριβώς στην καρδιά της Δράμας. 
Και παρακαλώ σας, πιστέψτε με. Δεν είμαι ταξιδιωτικός πράκτορας, δεν έχω σχέση με ξενοδοχειακές μονάδες και ούτε χρηματίζομαι από το Δήμο.
:) 

10 σχόλια:

  1. Χριστέ μου.....! μια από τις καλύτερες και πιο ευλογημένες αναρτήσεις που έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό στο διαδίκτυο...!
    Ζωή, καλή μου, αλήθεια που βρίσκεται αυτός ο ευλογημένος παράδεισος που μόλις τώρα σε αυτόν ταξίδεψα συντροφιά με τα όμορφα και γεμάτα συναισθήματα λόγια σου ;
    Ποιοι στα αλήθεια τυχεροί άνθρωποι έχουν τη χαρά να ζουν στην αγκαλιά του και να απολαμβάνουν την ομορφιά της φύσης του ;
    Τι όμορφο οδοιπορικό ήταν τούτο ; έχεις έναν μοναδικό δικό σου τρόπο να αλλάζεις την ψυχολογία μας σε όμορφη διάθεση με μικρές μαγικές περιπλανήσεις. Είναι βλέπεις γιατί ξέρεις να ζεις στη Φύση και στην αγκαλιά της.
    Ευχαριστούμε καλό μου κορίτσι ειλικρινά.
    Καλή σου συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη τι άμεση ανταπόκριση ήταν αυτή?
      Άμεση θα είναι και η απάντησή μου κι ας μπήκα για λίγο κάτι να προσθέσω στο κείμενό μου για διευκρίνηση που τελικά χρειάζεται απ' ότι είδα στο σχόλιό σου.
      Αυτό που βλέπεις είναι στο κέντρο της πόλης μου όπου εκεί εκτυλίσσεται η καθημερινότητα μιας συνταξιούχου πλέον που απολαμβάνει μεν τις χαλαρές στιγμές, της λείπουν ωστόσο πολύ οι έντονοι ρυθμοί ενός εργαζόμενου υγιούς ανθρώπου.
      Ξεκινάμε από κούνιες και τσουλίθρες όποτε έχουμε τη χαρά να βρισκόμαστε οι δυο μας και καταλήγουμε να τρώμε το δεκατιανό μας παρέα και ταϊζοντας παπάκια. Δεν παραλείπουμε να κόψουμε φρέσκο χορτάρι για να ταϊσουμε και τις χήνες που είναι "φυλακισμένες" από ξηρά, ελεύθερες όμως στα νερά της Αγίας Βαρβάρας.
      Και επειδή έχω καταντήσει ξεναγός της πόλης μου με τις αναρτήσεις που κάνω, υπόσχομαι με την πρωτη ευκαιρία μια ξενάγηση στην περιοχή-όαση της πόλης μου.
      Καλό βράδυ σου εύχομαι Γιάννη! Χαίρομαι που σου άρεσε η ανάρτησή μου!

      Υ.Γ. https://www.youtube.com/watch?v=kzWvfjx2eK0
      :)

      Διαγραφή
  2. Να και η αφεντιά μου με τη γνωστή χρονοκαθυστέρηση! ;-)
    Είχα διαβάσει από χθες το κείμενο σου και τα σχόλια Ζωή μου, αλλά ήθελα να έχω χρόνο μπροστά μου για να σχολιάσω...
    Έχω επισκεφτεί τη Δράμα και έχω περπατήσει για ώρες κοντά στο μαγευτικό της ποτάμι και θυμήθηκα μάλιστα πόσο καλό μου είχε κάνει αυτή η βόλτα τότε... ένα "τότε" δύσκολο που ευτυχώς κύλησε σαν το ποτάμι και καθάρισε απ΄τα σκουπίδια που κουβαλούσε!
    Οι πόλεις που έχουν ποτάμια, "καθαρίζουν" και τη πόλη και τ' άτομα που συνδέονται εσωτερικά με το κύλισμα... το να κυλάς μαζί με το ρεύμα, τι υπέροχη αίσθηση!
    Είσαι τυχερή που ζεις σ' αυτή την πόλη και χαίρομαι γιατί την αξιοποιείς τέλεια!
    Μια μεγάλη και τρυφερή αγκαλιά σου στέλνω παρόλο που εδώ πάλι ξεκίνησε ο καύσωνας!
    Τις φωτογραφίες σου, θα τις ζήλευε και ο πιο έμπειρος φωτογράφος, ειδικά αυτές που έχουν νερό!
    Αλλά μου άρεσαν πολύ τα ποδαράκια του εγγονού σου, όπως και τα καπέλα σας, "απλά" αφημένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δράμα - Δύραμα - Ύδραμα.
    Δράμα σημαίνει τόπος χτισμένος πάνω σε νερά. Και ο τόπος μου είναι στα αλήθεια χτισμένος πάνω σε νερά. Κύριες πηγές αυτών των νερών βρίσκονται στο κέντρο της πόλης όπως ήδη ξέρεις Στεφανία μου αφού μας έχεις επισκεφτεί. Στο δημοτικό μας κήπο δηλαδή και στο πάρκο της Αγίας Βαρβάρας το οποίο και συγκαταλέγεται στα είκοσι πιο όμορφα πάρκα της Ευρώπης. Αλλά όπως επίσης γνωρίζεις, ότι έχουμε δεν το εκτιμούμε όσο θα έπρεπε. Όχι πως δεν το χαιρόμαστε αυτό το Θείο δώρο που έχουμε, αλλά να. Είναι πως το θεωρούμε δεδομένο και είναι αυτό πολύ κακό. Όπως με κάθε τι που θεωρούμε "δικό" μας και "δεδομένο" μας δεν του δίνουμε την προσοχή που του αρμόζει. Στα τόσα χρόνια που αφήνω εκεί τα "ίχνη" μου, τώρα το "βλέπω" με τα μάτια της ψυχής και όχι μόνο της όρασης. Και έχει μιαν άλλη ομορφιά από αυτήν την οπτική γωνία...
    Μια ζεστή αγκαλιά από ΄μένα κι ας έχει και καύσωνα. Γιατί ως γνωστό μια "ζεστή" αγκαλιά ΄πάντα θα ζεσταίνει στις παγωνιές και θα δροσίζει στους καύσωνες!!! :)

    Υ.Γ. 1 Την 12η φώτο (από πάνω προς τα κάτω), όταν την τραβούσα σε σκέφτηκα. Μου ξαναείπες πως έχεις έρθει για το διεθνούς φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους που γίνεται στην πόλη μου όταν ο γιος σου, νέος ακόμη, είχε δηλώσει συμμετοχή σ' αυτό.

    Υ.Γ. 2 Συγχώρεσέ με που άργησα με την απάντησή μου μα έφυγα για μια μικρή απόδραση σε κοντινό νησί και βρέθηκα πολύ πολύ μακριά από τον προορισμό μου για τις διπλάσιες ημέρες. Και όπως ξέρεις, η ζωή έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή μου και η οθόνη απλά το μικρό ρόλο ενός κομπάρσου υποδύεται.

    Υ.Γ. 3 Οι φώτο που επέλεξες, αγαπημένες μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χαίρομαι για τη σύντομη απόδραση σου σε νησί... ελπίζω η θάλασσα να σε γέμισε χαρά και φρέσκια διάθεση για γράψιμο, ζωγραφική και χορό!
    Έχω σκοπό να σου κλέψω τις φωτό με το νερό, γιατί κάθε φορά που τις κοιτάζω γαληνεύει κάτι βαθιά μέσα μου! ;-) (θα φτιάξω ειδικό φάκελο με τίτλο, "ζωή")!
    Κλέβω και το: (Μου ταιριάζει γάντι!)
    Μια ζεστή αγκαλιά από ΄μένα κι ας έχει και καύσωνα. Γιατί ως γνωστό μια "ζεστή" αγκαλιά ΄πάντα θα ζεσταίνει στις παγωνιές και θα δροσίζει στους καύσωνες!!! :)
    Πάμε τώρα για πολλές πολλές χαμογελαστές αγκαλιές! :))))))))))))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι αφού σκέφτεσαι Στεφανία μου να με "φακελώσεις" για τα καλά, θα το ΄χω κατά νου και στην ανάρτηση-ξενάγηση που υποσχέθηκα στο Γιάννη, θα βάλω όλη την καλλιτεχνική μου αισθητική για πιο "επαγγελματικές" φωτό :) Ελπίζω πως εκεί μου επιτρέπεις ένα σχετικό ρετούς (βλ. "χτένισμα" σε κειμενάκια μου :) ).
      Πήρα τις χαμογελαστές σου ζεστές αγκαλιές, τις πολλαπλασιάζω και σου τις στέλνω πίσω με χαμόγελα όλο "ζωή"

      Υ.Γ. Το φευγιώ(ό) μου για νησί ξεκίνησε, μα Χαλκιδική με έβγαλε ο δρόμος γιατί με εξιτάρει να παρεκκλίνω από τα σχέδιά μου.

      Διαγραφή
  5. Με μαγνήτισε η πρώτη φωτογραφία με το παγκάκι, αν και όλες οι φωτογραφίες τραβούν το βλέμμα και σε κάνουν όντως να αναρωτηθείς πόσες στιγμές χαλάλισες, γιατί λατρεύω τα "μοναχικά" παγκάκια!!! Υπέροχη λήψη!
    Υπέροχη όμως και η πόλη!
    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλεξάνδρα μου έχω πολλά "μοναχικά" παγκάκια στην πόλη μου και τα περισσότερα που εγώ γνωρίζω, καλά τα κρατώ φυλαγμένα. Και μάντεψε. Όλα τα "μοναχικά" παγκάκια που ξέρω, μέσα στα δέντρα είναι κρυμμένα και περιμένουν...
      Σ' ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!!!
      Πιστεύω πως η γενέτειρα πόλη του καθένα είναι η πιο όμορφη γι' αυτόν αν κρίνω από ΄μένα :)
      Να έχεις μια υπέροχη μέρα και ένα ξεκούραστο και με ευχάριστες εκπλήξεις Π/Σ/Κ!!!

      Υ.Γ. Επέστρεψα. Είχα ένα πέρασμα να κάνω απ' τα ΕΛ.ΤΑ. μα το άφησα από Δευτέρα :)

      Διαγραφή
  6. Πόσο όμορφο μέρος!
    Όσο για τα μοναχικά παγκάκια πάντα περιμένουν κάποιον που αργά, ή γρήγορα θα τα επισκεφτεί..γι΄αυτόν έγιναν!
    Λάτρεψα τη φωτό με τον εγγονό σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι τρυφερό αυτό που γράφεις για τα μοναχικά παγκάκια!!! Δεν το είχα λοιπόν σκεφτεί ποτέ έτσι.
      Είναι όμορφη πόλη η πόλη μου. Απλά επειδή δεν έχει θάλασσα και δεν είναι πέρασμα, είναι λίγο στην αφάνεια. Τα τελευταία χρόνια με την Οινογνωσία, την Ονειρούπολη και το Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους, έγινε γνωστή.
      Τις λατρεύω κι εγώ όλες τις φωτό που βγάζω τον εγγονό μου. Πλέον όταν του φωνάζω και κρατώ φωτογραφική μηχανή, δεν γυρίζει καν. Βαρέθηκε να μου κάνει το μοντέλο :)

      Διαγραφή