Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

Έχει αυτό το μονοπάτι καρδιά;

   Τον Άνθρωπο Νικήτα Κανάκη σας τον έχω ήδη "συστήσει" στην αμέσως προηγούμενη ανάρτησή μου αναδημοσιεύοντας δύο κείμενά του. Παρέλειψα βέβαια εκεί να αναφέρω πως ανήκει στην ομάδα των γιατρών του κόσμου, αλλά δεν πειράζει. Το αναφέρω τώρα, εδώ. 
Πρόσφατα μάλιστα, και πάλι τυχαία, έμαθα πως είναι ο Πρόεδρος των γιατρών του Κόσμου. 
   Μπορείτε εύκολα κι εσείς αν θέλετε να τον αναζητήσετε στο fb και να τρυπώνετε στις σκέψεις του γιατί  το προφίλ του είναι ανοικτό όπως φαίνεται να είναι η καρδιά και το μυαλό του. Και γιατί φυσικά κάνεις όμορφα κι αξέχαστα ταξίδια τρυπώνοντας στις σκέψεις τέτοιων Ανθρώπων. 
Σε χθεσινή ανάρτησή του, μεταξύ άλλων γράφει και το εξής σε κάποιο σημείο : 
"... Το μοιράζομαι μαζί σας όπως άλλωστε και πολλές σκέψεις μου τα Αυγουστιάτικα τούτα βράδια, που δεν το κρύβω νοσταλγώ την Αφρική μου. ..."



       Το μυαλό παίζει το δικό του παιχνίδι με πράγματα που πέφτουν στην αντίληψή μας και συμβαίνουν τριγύρω μας. Κάνει δε περίεργους συνειρμούς και ξεκλειδώνει αναπάντεχα διάφορα από τα "κλειδωμένα" δωμάτιά του φέρνοντας έτσι στο φως οτιδήποτε κάποια στιγμή μας άγγιξε και μέσα μας κλειδώσαμε με απώτερο σκοπό να το οικειοποιηθούμε, να το υιοθετήσουμε. Έτσι όταν διάβασα για την "Αφρική του κ. Κανάκη" άνοιξε μια κλειδωμένη πόρτα από ένα τέτοιο δωμάτιο και ξεπρόβαλε στην επιφάνεια το παρακάτω κειμενάκι.
   Το κείμενο λοιπόν που ακολουθεί, θυμάμαι το είχα ακούσει το περασμένο Φθινόπωρο σε μια ραδιοφωνική εκπομπή του τρίτου προγράμματος. Μου είχε αρέσει πολύ, το έψαξα, το βρήκα και το χάρισα στους ηλεκτρονικούς μου φίλους στο fb μαζί με μια ματιά αισιοδοξίας γιατί αυτήν μόνο διέθετα τότε. Και σήμερα όμως αν με ρωτήσεις θα σου πω πως, ναι, αυτήν προσπαθώ να συνεχίσω μόνο να διαθέτω και στις μέρες μας, αν και δεν το κρύβω, καταβάλλω προσπάθεια γι' αυτό.  
    Και επειδή τρελαίνομαι να μοιράζομαι, όπως ίσως έχετε ήδη καταλάβει, κάθε τι όμορφο και αισιόδοξο καθώς επίσης και κάθε τι "Ανθρώπινο" και "φωτεινό" πέφτει στην αντίληψή μου, το έψαξα και πάλι, το βρήκα και σκέφτηκα πόσο όμορφα θα ταίριαζε αν το "κρεμούσα" και στον τοίχο αυτού του ηλεκτρονικού μου σπιτικού. 
   Όπως λοιπόν θα κρέμαγα στο πραγματικό μου σπίτι έναν "ακριβό" πίνακα ζωγραφικής με σκοπό να γεμίσει ψυχική ευφορία στους επισκέπτες μου βλέποντάς τον και να ψάξουν σ' αυτόν να βρουν τη λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά, έτσι κρεμάω και σ' αυτόν τον τοίχο μου ένα μικρό διαμαντάκι και γιατί όχι? Σας το χαρίζω. 



Έχει αυτό το μονοπάτι καρδιά?
   "Κάθε άνθρωπος ακολουθεί ένα δρόμο. Είναι το καλύτερο λοιπόν να έχεις πάντα στο μυαλό σου πως ένας δρόμος είναι ένας δρόμος, τίποτε παραπάνω. Αν αισθάνεσαι πως δεν πρέπει να τον ακολουθήσεις δεν πρέπει να μείνεις σ” αυτόν ότι κι αν συμβεί. 
   Για να έχεις όμως μια τέτοια διαύγεια πρέπει να ζεις πειθαρχημένη ζωή. Μόνο τότε θα καταλάβεις πως ένας δρόμος δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένας δρόμος και πως δεν προσβάλλεις ούτε τον εαυτό σου ούτε κανέναν άλλο αν τον παρατήσεις εφόσον αυτό σου λέει να κάνεις η καρδιά σου. 
   Αλλά η απόφαση σου, ν” ακολουθήσεις ή να παρατήσεις αυτό το δρόμο δεν πρέπει να βασίζεται στον φόβο ή στη φιλοδοξία. 
   Σε προειδοποιώ. Εξέταζε το κάθε μονοπάτι με προσοχή και περίσκεψη. Δοκίμασε το όσες φορές νομίζεις πως χρειάζεται. Κι έπειτα κάνε στον εαυτό σου και μόνο στον εαυτό σου μια ερώτηση. Είναι μια ερώτηση που μόνο ένας γέρος άνθρωπος μπορεί να κάνει. Ο ευεργέτης μου μου μίλησε γι” αυτήν όταν ήμουν πολύ νέος. Αλλά το αίμα μου έβραζε τότε πάρα πολύ για να την καταλάβω. Τώρα όμως την καταλαβαίνω. Θα σου πω ποια είναι: Έχει αυτό το μονοπάτι καρδιά; 
   Όλα τα μονοπάτια είναι ίδια. Δεν οδηγούν πουθενά. Υπάρχουν μονοπάτια που περνάνε μέσα απ” τους θάμνους ή που οδηγούν μέσα στους θάμνους. 
   Στη ζωή μου μπορώ να πω πως έχω διασχίσει μεγάλους, πολύ μεγάλους δρόμους αλλά δε βρίσκομαι πουθενά. 
   Η ερώτηση του ευεργέτη μου αποκτάει τώρα νόημα.
   Έχει αυτό το μονοπάτι καρδιά; Αν έχει, το μονοπάτι είναι καλό. Αν όχι είναι άχρηστο. Και οι δύο δρόμοι δεν οδηγούν πουθενά, αλλά ο ένας έχει καρδιά, ο άλλος όχι. Ο ένας είναι φτιαγμένος για χαρούμενο ταξίδι. Όσο καιρό τον ακολουθείς γίνεσαι ένα μαζί του. Ο άλλος θα σε κάνει να βλαστημήσεις τη ζωή σου. Ο ένας σε κάνει δυνατό, ο άλλος σου αφαιρεί τη δύναμη."


"Η διδασκαλία του Δον Χουάν" / Κάρλος Καστανέντα

4 σχόλια:

  1. Και δεύτερο ευχαριστώ για το μοίρασμα του μοιράσματος, γιατί τι νόημα έχουν οι πράξεις μας ή οι σκέψεις μας αν δεν μπορούμε να τις μοιραστούμε;
    Ο Κανάκης που μόνο "γιατρός ψυχών" θα μπορούσε να είναι, δίκαια μοιράζεται το μονοπάτι της καρδιάς του, όπως και εσύ Ζωή μου, που ξέροντας πως όλοι δεν έχουν fb, μοιράστηκες μαζί μας το παραπάνω κείμενο!
    Δεν έβρεξε αλλά η απογευματινή μου βόλτα, μ' έφερε σε μια συκιά, όπου καταλαβαίνεις!!! ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στεφανία μου το κειμενάκι του Καστανέντα που παρέθεσα, όταν το είχα ακούσει στη ραδιοφωνική εκπομπή, θυμάμαι πως κάθισα κατ' ευθείαν στον Η/Υ για να το ψάξω. Και μου πήρε αρκετή ώρα ώσπου να το βρω γιατί δεν πρόλαβα να κρατήσω κάποια σημείωση που θα με βοηθούσε στην αναζήτηση. Τελικά το βρήκα ευτυχώς και το μοιράστηκα με τους ηλεκτρονικούς φίλους, τόσο στο fb όσο και στο blog με την παρούσα ανάρτηση. Και όπως γράφω και πιο πάνω, η "Αφρική του κ. Κανάκη" κατ' ευθείαν σ' αυτό με παρέπεμψε. Το κράτησα μέσα μου και το φυλάω καλά! Τόσο πολύ μου άρεσε!!!
      Ευχές να περπατάς σε μονοπάτια που θα σε κάνουν δυνατή...!!!

      Υ.Γ. Τις έχω ρημάξει τις συκιές στον Κορύλοβο. Καμιά φορά σκέφτομαι πως για να χάσω το βάρος που πήρα θα πρέπει να κόψω τον Κορύλοβο. Ανεβαίνω και κατεβαίνω συνέχεια τσιμπολογώντας βατόμουρα, σύκα, καρύδια, αμύγδαλα, άγρια μήλα. Σταματημό δεν έχω! :)

      Διαγραφή
  2. Τα μονοπατια εγκυμονούν κινδύνους και θέλουν προσοχή!
    Τα φιλια μου Ζωη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλησπέρα Αριάδνη μου. Αντί απάντησης θα αλλάξω λίγο την σειρά ορισμένων προτάσεων:

    "Όλα τα μονοπάτια είναι ίδια. Δεν οδηγούν πουθενά. Υπάρχουν μονοπάτια που περνάνε μέσα απ” τους θάμνους ή που οδηγούν μέσα στους θάμνους."
    "Είναι το καλύτερο λοιπόν να έχεις πάντα στο μυαλό σου πως ένας δρόμος (μονοπάτι) είναι ένας δρόμος (μονοπάτι), τίποτε παραπάνω."
    "Εξέταζε το κάθε μονοπάτι με προσοχή και περίσκεψη. Δοκίμασε το όσες φορές νομίζεις πως χρειάζεται. Κι έπειτα κάνε στον εαυτό σου και μόνο στον εαυτό σου μια ερώτηση.Έχει αυτό το μονοπάτι καρδιά;"
    "... όταν ήμουν πολύ νέος το αίμα μου έβραζε πάρα πολύ για να την καταλάβω. Τώρα όμως την καταλαβαίνω."

    Και θα κλείσω με την ίδια παράγραφο:

    Έχει αυτό το μονοπάτι καρδιά; Αν έχει, το μονοπάτι είναι καλό. Αν όχι είναι άχρηστο. Και οι δύο δρόμοι δεν οδηγούν πουθενά, αλλά ο ένας έχει καρδιά, ο άλλος όχι. Ο ένας είναι φτιαγμένος για χαρούμενο ταξίδι. Όσο καιρό τον ακολουθείς γίνεσαι ένα μαζί του. Ο άλλος θα σε κάνει να βλαστημήσεις τη ζωή σου. Ο ένας σε κάνει δυνατό, ο άλλος σου αφαιρεί τη δύναμη."

    Και τα δικά μου φιλιά Αριάδνη!!!
    Και να διαβαίνεις τα μονοπάτια της ζωής σου που έχουν καρδιά, δίχως να σκιάζεσαι τους κινδύνους τους. "Ένας δρόμος (μονοπάτι) είναι ένας δρόμος (μονοπάτι), τίποτε παραπάνω."

    ΑπάντησηΔιαγραφή