Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2016

Η όαση του παραδείσου μου


"Παρά το μεσημβρινόν της πόλεως άκρον και κατά την θέσιν Τσάγια αναβρύουσιν άφθονα ύδατα".
Σχινάς Ν., "Οδοιπορικαί σημειώσεις Μακεδονίας Ηπείρου", Αθήνα 1886


"Μετά περιεργείας μου παρετήρησα ότι η πόλη Δράμα είναι εκτισμένη, ούτως ειπείν, επί των υδάτων. Όπου και αν στρέψητε τα βλέμματά σας εντός της πόλεως, εις τας γωνίας και τας οδούς, εντός των οικιών, παρατηρείτε πανταχόθεν αναβρύοντα ύδατα, μάλιστα δε, βλέπεται την πόλην της Δράμας καθ΄ όλην την διάρκειαν των τεσσάρων εποχών να μεταβάληται εις μιαν μεγάλην πηγήν"
Μ. Χατζή Καλός, "Εντυπώσεις εκ της ιεράς Μακεδονίας και Θράκης", Αθήναι 1909.


"Νερά που τρέχουν ακατάπαυστα. Νερά που δροσίζουν τα μάτια και την ψυχή μας μέσα από τα ποταμάκια, τα ρυάκια και τις αναβλύζουσες ψυχές. Υδρεύουσα ζωή"


"Μια πόλη όπου θα βρεις άφθονο το υλικό των ονείρων, το νερό, που ρέει στις υπόγειες αρτηρίες της, σχηματίζει υπέροχα κανάλια, μια φανταστική υπόγεια Βενετία, που μέλει να ανακαλυφθεί από τις μέλλουσες γενιές".
Μερικές φράσεις από την λυρική πένα κάποιων ανθρώπων προς την γενέτειρά τους, τη Δράμα.


"Τα 60 στρέμματα, από τα 80 που καλύπτει η διαμορφωμένη περιοχή, είναι τυπικός υγρότοπος, με αβαθείς λίμνες, πηγαία αναβλύζοντα νερά και πολυδιακλαδιζόμενα ταχύρροα ρυάκια, που καταλήγουν νότια στον Αγγίτη ποταμό. Η περιοχή συγκινούσε πάντοτε τους περιηγητές που, ήδη από τα μέσα του 17ου αιώνα, την χαρακτήριζαν ως "παραδείσιο τόπο". Την μεγαλύτερη ακμή της γνώρισε στα χρόνια του μεσοπολέμου.


Στενά συνυφασμένη με την κοινωνική ζωή της πόλης η Αγία Βαρβάρα έσφυζε από εξοχικά κέντρα και "υδροφιλή καφενεία", όπου ο αστικός πληθυσμός της Δράμας απολάμβανε χοροεσπερίδες, με ζωντανή μουσική και με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου.


Απαραίτητο στοιχείο της διασκέδασης αποτελούσε η βαρκάδα στα κρυστάλλινα νερά. Πολύ γραφικό ήταν και το έθιμο του εορτασμού των Φώτων, με τους καβαλάρηδες στα νερά της λίμνης, ένα έθιμο που δεν άντεξε στο πέρασμα του χρόνου.


Εξίσου ξεχωριστή μέρα για την περιοχή είναι και η παραμονή της πολιούχου της Δράμας, της Αγίας Βαρβάρας στις 4 Δεκεμβρίου. Είναι η μέρα που εκατοντάδες παιδιά αφήνουν τα καραβάκια τους φωταγωγημένα στα ήρεμα νερά της λίμνης, ακριβώς μπροστά από την ομώνυμη εκκλησούλα, δημιουργώντας στο σούρουπο της μέρας ένα θέαμα μοναδικό."
Μαίρη Ανανιάδου  - Τζημοπούλου, Αρχιτέκτων τοπίου καθηγήτρια τμήματος Αρχιτεκτονικής Α.Π.Θ.


"Αναρίθμητες φυσαλίδες αναβλύζουν από τις μυστικές κρύπτες τους στον πυθμένα της λίμνης. Παρακολουθούμε γοητευμένοι την αλυσίδα των διάφανων φυσαλίδων, του κρυστάλλινου νερού. Είναι μια αέναη ανανέωση των κυττάρων της φύσης, όλες τις ώρες της μέρας, αιώνες τώρα. Βρισκόμαστε στις θρυλικές πηγές της Αγίας Βαρβάρας. Που έχουν προικίσει την πόλη της Δράμας μ΄ έναν φυσικό περιβάλλον μοναδικό.

Πίνουμε τον καφέ μας στη δροσερή σκιά, με το τραπεζάκι μας πάνω απ' το νερό. Ξεκούραστα μονοπάτια ελίσσονται ανάμεσα από δέντρα, θάμνους και λαίμαργους κισσούς, περνάνε δίπλα από τις όχθες της λίμνης, παρακολουθούν την πειθαρχημένη διαδρομή των μικρορρεμάτων και ρυακιών με τα ολοκάθαρα νερά. Είναι νερά γοργοκίνητα, που φλυαρούν ασταμάτητα αλλά χαϊδεύουν τόσο ευχάριστα τ' αυτιά μας.


Στην ήρεμη επιφάνεια της λίμνης παιχνιδίζουν οι αντανακλάσεις από τις πανύψηλες λεύκες, τα αιωνόβια πλατάνια και τις ιτιές. Στα νερά της αντικρινής όχθης μας γνέφει το αντεστραμμένο, συμμετρικό είδωλο ενός κτιρίου. Είναι το επιβλητικό Ηydrama Grand Hotel. Από το φετινό καλοκαίρι, συνιστά το κορυφαίο ξενοδοχείο της Δράμας και ένα από τα εμβληματικότερα ιστορικά ξενοδοχεία της Ελλάδας. Στεγάζεται στην πάλαι ποτέ - εντυπωσιακή για το μέγεθός της πενταώροφη καπναποθήκη δημιούργημα -το 1924- του φημισμένου Αυστριακού αρχιτέκτονα Josef Von Vilas."
   Απόσπασμα από το κείμενο του Θεόφιλου Μπασγιουράκη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό  20 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ (http://www.elliniko-panorama.gr/magazine/39/2/septemvrios-2016.html), από το οποίο έχω αντιγράψει όλα τα παραπάνω αναγραφόμενα.


Υ.Γ. 1 Ξεκίνησα αρκετές φορές να γράψω κάτι για το πάρκο της Αγίας Βαρβάρας που βρίσκεται στην πόλη μου. Γι' αυτήν την όαση του παραδείσου μου. Δεν τα κατάφερνα. Πάντα κάτι έλειπε σε όσα έγραφα. Πάντα κάτι δεν ήταν αρκετό στα λόγια που έντυναν το κείμενό μου. Πάντα φτωχές ήταν οι λέξεις μου.
Έτσι αποφάσισα να αφήσω άλλους που τα καταφέρνουν καλύτερα από ΄μένα να μιλήσουν γι' αυτό το παραμυθένιο μέρος όπου έχω την τύχη να περιφέρομαι απ' όταν θυμάμαι τον εαυτό μου σχεδόν καθημερινά. 
Όμως ακόμη κι έτσι, έχουν μείνει τόσα ανείπωτα γι' αυτό το ... πάρκο στολίδι της Δράμας...


Υ.Γ. 2 Όλες οι φωτογραφίες είναι φυσικά από το διαδίκτυο.
  
Υ.Γ. 3 α] http://www.newsbeast.gr/travel/destinations/arthro/2392914/to-parko-stolidi-sti-drama
και β]
https://www.tripadvisor.com.gr/ShowUserReviews-g656568-d3576648-r404536929-Piges_Agias_Varvaras-Drama_Drama_Region_East_Macedonia_and_Thrace.html#photos;geo=656568&detail=3576648&ff=159037042&albumViewMode=hero&albumid=103&baseMediaId=159037042&thumbnailMinWidth=50&cnt=30&offset=-1&filter=2

Υ.Γ. 4 Το όνειρο εναλλάσσεται γαλήνια και απλά στις εποχές. 








4 σχόλια:

  1. Πόσο τυχερή είσαι Ζωή μου που ζεις σ' αυτή την πανέμορφη πόλη!
    Ευτυχώς που την έχω επισκεφτεί έστω για λίγες μέρες έτσι όλες οι πανέμορφες φωτογραφίες σου φρέσκαραν τις αναμνήσεις μου!
    Αν τα οικονομικά μου δεν ήταν ζόρικα, θα έπαιρνα το αεροπλάνο και θα ερχόμουν να σου κάνω μια τεράστια αγκαλιά από κοντά!
    Προς το παρόν σου στέλνω μια νοερή και χαμογελαστή αγκαλιά! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στεφανία μου καλή σου μέρα!!!
    Χαίρομαι που την επισκέφτηκες την πόλη μου και σου άρεσε.
    Κι εγώ μένω πλέον μακριά από ζεστές αγαπημένες αγκαλιές για τον ίδιο λόγο. Ωστόσο ξέρω πως είναι καλά τ' αγαπημένα πρόσωπα και αρκούμαι όπως εσύ, στις νοερές χαμογελαστές αγκαλιές.
    Άρχισε ο καιρός εδώ να μας προετοιμάζει για ότι έρχεται. Ίσως η χθεσινή βραδιά να ήταν και η τελευταία που απόλαυσα με φίλους στην βεράντα μου.
    Η δε μελαγχολία του Φθινοπώρου καλά κρατεί...
    Μια αγκαλιά ζεστή κι από ΄μένα Στεφανία μου. Έστω και από απόσταση ζεσταίνει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τα τελευταία χρόνια η Δράμα αλλάζει προς το καλύτερο, μόνο αυτή η όαση της Αγίας Βαρβάρας παραμένει ίδια και αναλλοίωτη στο χρόνο.
    Πολύ ωραίες φωτογραφίες μας διάλεξες.
    Καλή συνέχεια στη μέρα μας Ζωή μου!
    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Αριάδνη μου!!!
      Σαν "κοντοχωριανή" που είσαι φαντάζομαι πως αρκετές φορές έχεις βρεθεί στην πόλη μου όπως κι εγώ αμέτρητες φορές βρέθηκα στη δική σου.
      Ο πολιτισμός απαιτεί να αλλάζουν συνέχεια οι πόλεις μας. Σπάνια θα έλεγα προς το καλύτερο και πιο συχνά προς κάτι πιο ξένο κι απόμακρο...
      Μεγάλο κομμάτι από την αίγλη της η Αγία Βαρβάρα δεν το έχασε, ακόμη το διατηρεί, αν και χρόνια πριν, οι αχτίνες του ήλιου δύσκολα τρύπωναν από τις φυλλωσιές των δέντρων και έφταναν μέχρι τα νερά της. Γερνούν όμως τα δέντρα όπως κι εμείς. Κάποια έπρεπε να απομακρυνθούν για την ασφάλειά μας και έμεινε μισόγυμνο το υπέροχο αυτό πάρκο μα πάντα εντυπωσιακό και μοναδικό...
      Ευχές πολλές για όμορφο ξημέρωμα και μία αξέχαστη Κυριακή!!!
      Από ΄μένα μια φιλική αγκαλιά!!!

      Διαγραφή