Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

ΣΗΜΕΡΑ

 
Ξεκίνησα κι ας έβλεπα πως επάνω τα πράγματα ήταν πιο σοβαρά απ' ότι χθες. Γλίτωσα βλέπεις από βέβαιο θάνατο δυο μέρες πριν και από ζημιές ανυπολόγιστες και σκέφτηκα για ακόμη μια φορά πως όσο ζω θα πρέπει να ρουφάω ως το μεδούλι τις στιγμές που με γεμίζουν και μου χαρίζονται.



Με λιγοστές δρασκελιές βρέθηκα δίπλα του και ανάσανα βαθιά. Όλα καλά είναι σήμερα και όλα υπέροχα αφού μπορώ εδώ να βρίσκομαι, σκέφτηκα. Χώθηκα μέσα στη "ζεστή" του αγκαλιά κι αφέθηκα στο γνώριμο ταξίδι. 


Χθες το κινητό μου, στα μέσα της διαδρομής, έκλεισε από μπαταρία κι αυτό πολύ μου άρεσε. Είχα ανάγκη να χαθώ για να ηρεμήσω. Να κάνω έναν απολογισμό τι χάθηκε και τι κερδήθηκε συγχρόνως. 



Σήμερα το κινητό μου ήταν φορτισμένο μα κλειστό. Ούτε και για τις μουσικές μου θέλησα να το ανοίξω. Είναι όμορφα να αποκόβεσαι κάποιες στιγμές από τον κόσμο γύρω σου.΄



Ν' ακούσω ήθελα, δίχως καμιά παρέμβαση, τον ήχο που κάνουν οι νιφάδες καθώς αφήνονται επάνω στις πευκοβελόνες και στα ξερά τα χόρτα.
Τα βήματά μου ήθελα ν' ακούω...
   

Το ενεργοποίησα όμως τελικά, για να αποθανατίσω τις σιωπηλές λευκές στιγμές και να τις μοιραστώ με άγνωστους φίλους όπως εσύ που με διαβάζεις τώρα, και με τους ηλεκτρονικούς μου φίλους στο άλλο "σπίτι" μου στο fb. 
Γιατί, τι νόημα έχει η μαγεία αν την απολαμβάνεις μόνος και δεν θες να την μοιράζεσαι? Ναι. Καμιά φορά σκέφτομαι κι έτσι...



Περπάτησα λοιπόν και σήμερα, γεμάτη από ευγνωμοσύνη, μέσα στο παραμύθι, παρέα με τα αδεσποτάκια μου, 





έφτιαξα έναν χιονάνθρωπο "ζωγραφιστό", έτσι, γιατί ήθελα να παίξω, 


κεράστηκα από ένα δέντρο τα παγωτίνια που μου πρόσφερε, 



και διδάχθηκα για μια ακόμη φορά από το Όλον, πως ... 
η αγάπη λιώνει ακόμη και τον πάγο.



Είναι προνόμιο μεγάλο να έχεις έναν προορισμό όπου οδηγούν τα βήματά σου όταν σε μαύρες σκέψεις χάνεσαι.



Είναι προνόμιο μεγάλο να εστιάζεις στο λευκό όταν υπάρχει και το μαύρο χρώμα στη ζωή σου. Και να χαμογελάς με ένα πλατύ και πονηρό χαμόγελο σ΄ όλα τα "σκούρα". Και να φωνάζεις πως δεν ασκούν καθόλου δύναμη επάνω σου όση προσπάθεια κι αν κάνουν.



Μα ακόμη μεγαλύτερο προνόμιο, είναι ανέξοδα οι μπαταρίες να φορτίζουν της ζωής σου...
Της ζωής σου!!!








Κάποια στιγμή, θα πρέπει αυτό το συναίσθημα πληρότητας που με κυριεύει βλέποντας την πόλη από αυτό το σημείο, να βρω ένα όνομα να τ' ονομάσω.

Ας αδράξουμε το σήμερα που έχουμε, γιατί το αύριο ίσως ν' ανήκει μόνο στους άλλους...


8 σχόλια:

  1. Πολύ όμορφο το χιονισμένο τοπίο.
    Περαστικά σου εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήδη πέρασαν Μαρία!
      Στις φωτογραφίες χάνει πολύ το χιονισμένο τοπίο :(
      Μα έστω κι έτσι, χαίρομαι που σου άρεσε!
      Σ' ευχαριστώ!
      Καλή σου μέρα!!!

      Διαγραφή
  2. Μαγική η στράτα σου Ζωή......! μαγική, ονειρεμένη και αφημένη στα χέρια της φύσης. Οι περιγραφές σου, οι εικόνες σου, οι σκέψεις σου έδεσαν σε μια μοναδική ευλογία με τη φύση γύρω σου.
    Χάρηκα τις επιλογές σου να κλείσεις όλες τις εξωτερικές επιρροές και να αφεθείς στην αγκαλιά του δάσους με το τραγούδι απ τις νιφάδες.
    Για αυτό σε χαίρομαι Ζωή.
    Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι φίλε Γιάννη!
      Είναι μαγικά επάνω αυτές τις ημέρες!!! Κρίμα που η φωτογραφική μηχανή του κινητού μου δεν έχει καλή ανάλυση. Μα και να είχε, πως θα μπορούσα να εγκλωβίσω τόση ομορφιά?
      Ας είναι. Μια γεύση θέλω να πιστεύω πως σας έδωσα...
      Όσο για την επιλογή να κλείσω το κινητό? Αν μη τι άλλο είναι επικίνδυνο αν σκεφτείς πως οι τοπικές εφημερίδες μας εφιστούν την προσοχή γιατί οι λύκοι κατέβηκαν κάτω και κυκλοφορούν σχεδόν ανάμεσά μας ... :)
      Αλλά δε βαριέσαι...
      Όμορφη να είναι η μέρα που σας ξημερώνει!!!

      Διαγραφή
  3. Καλη χρονια!!!!!!
    Ομορφια με το χιονι!
    Ποσο ομορφη η εικονα με την καρδουλα-χιονι!!!!!!
    Καλό Σαββατοκύριακο!
    Φιλι γλυκό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου κοντοχωριανή μου!!!
      Αγνή ομορφιά που εξαγνίζει!!! Υποθέτω πως εννοείς το χιόνι που λιώνει σε σχήμα καρδούλας κι όχι τον χιονάνθρωπο καρδούλα που ζωγράφισα κι έχει για μάτια τις πατημασιές μου :)
      Όμορφα να περνούν οι μέρες σου Αριάδνη μου και δημιουργικά!!!
      Ανταποδίδω το γλυκό φιλί σου με μια ζεστή αγκαλιά!!! :)

      Υ.Γ. Είχα μια καρτούλα Χριστουγεννιάτικη για ΄σένα μα με το φορτωμένο πρόγραμμα των γιορτών (δικαιολογία είναι αυτό!) δεν κατάφερα να σου την στείλω. Δεσμεύομαι... :)

      Διαγραφή
  4. Πιο όμορφο και πιο τρυφερό δεν μπορούσε να είναι Ζωή μου, το "σήμερα" σου και πολύ χαίρομαι για σένα που κατάφερες και συνδέθηκες με όλη αυτή την ομορφιά!
    Το δικό μου, "σήμερα" ήρθε επί τέλους χθες το βραδάκι όπου ο υδραυλικός κατάφερε μετά από πολλές προσπάθειες μες τα χιόνια να φτιάξει τη ζημιά και να έχουμε νερό!
    Έτσι σήμερα, για μια ακόμη φορά, εκτίμησα το τρεχούμενο νερό και όχι μόνο!
    Μια ζεστή και χαμογελαστή καληνύχτα σου εύχομαι! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι. Ήθελα κάπου να το γράψω αυτό Στεφανία μου μα κάτι με κράτησε. Συνδέθηκα πραγματικά! Ακούμπησα τα χέρια μου στα δέντρα και στο χιόνι και "φόρτισα"!!!
      Και ήταν τόσο μεγάλη η ανάγκη μου για "φόρτιση"...!!!
      Εσύ δεν έχεις ανάγκη από παρεμβάσεις υδραυλικών. Ξέρεις. Συνταγή για φασολάδα σε καιρούς αποκλεισμού...
      λαλαλα!!! Μα πόσο πολύ μου αρέσεις!!!
      Μια ζεστή αγκαλιά από ΄μένα. Πλέον σ' αυτόν τον χώρο τις έχω καθιερώσει και τις μοιράζω απλόχερα... :) <3

      Διαγραφή