Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Μέρα ήταν και πάει, πέρασε...

   

   Του Αγίου Βαλεντίνου χθες. 
   Στολίστηκαν τα προφίλ γνωστών και φίλων με καρδούλες, ποιηματάκια, τραγούδια που υμνούν τον έρωτα και την αγάπη. Στολίστηκαν τα καταστήματα με σέξι εσώρουχα και ρούχα. Στολίστηκαν τα ζαχαροπλαστεία με τούρτες και σοκολατάκια σε σχήμα καρδιάς. Στολίστηκαν και τ΄ ανθοπωλεία τα οποία είχαν την τιμητική τους και είχαν επίσης έτοιμες και τις υπέροχες ανθοδέσμες τους, μετά την από απαραίτητη προεργασία που έγινε μια μέρα πριν. Θα έπρεπε βλέπετε να προλαβαίνουν να εξυπηρετήσουν τους ερωτευμένους πελάτες οι οποίοι θα περνούσαν το κατώφλι τους τούτη την γιορτινή μέρα, αναζητώντας την πιο φανταχτερή σύνθεση ή το πιο βαθυκόκκινο τριαντάφυλλο για να χαρίσουν στην/στον καλή/ό τους. 
  Στην βόλτα που έκανα στην πόλη μου μιας και μου αρέσει να περιπλανιέμαι τέτοιες μέρες και να παρατηρώ, έπεσα πάνω σε πολλούς χαμογελαστούς νεαρούς. Κορίτσια κι αγόρια. Με τα δωράκια στα χέρια τα οποία χάρισαν ο ένας στον άλλον, να κάθονται είτε σε παγκάκια είτε σε απομονωμένα τραπεζάκια καφετέριας και να κοιτούν ο ένας στον άλλον μες τα μάτια, ή να περπατούν αγκαλιασμένοι και με την ευτυχία ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους. Και είπα πως ναι! Αυτό είναι ζωή! Πόσο ανοιχτή είναι η καρδιά όταν είσαι νέος με όλη την "δεδομένη" σου ζωή μπροστά από ΄σένα, ανέμελος και ξέγνοιαστος από άγχη και προβλήματα κι ελεύθερος από τα κάθε είδους μίση, πάθη και κακίες! Πόσο ανοιχτή είναι η καρδιά να ερωτευτεί, ν' αγαπήσει, να παραδοθεί! Πόσο ανοιχτή είναι η καρδιά όταν κλείνεις κατάμουτρα την πόρτα σε μια οθόνη...


   Θα ΄πρεπε, σκέφτομαι πολλές φορές, ο άνθρωπος να ξεκινά τη ζωή του απ' την ανάποδη. Να προχωρά από τα γεράματα προς τη νιότη, από το θάνατο προς την γέννηση, και οι θύμησές του να χανόντουσαν στο διάβα της ζωής του όπως χάνονται και τώρα. Κι αντί να ξεχνά την αθωότητα και την ξεγνοιασιά των παιδικών του χρόνων να είναι ευλογημένος έτσι ώστε να ξεχνά τα πάθη, τις κακίες και τις "παραμορφωμένες" γνώσεις του. Να μεταλλάσσεται από την θλιβερή εικόνα του μαραμένου λουλουδιού σε ένα μπουμπούκι που σκορπά αδιάντροπα το άρωμα και την ξεγυμνωμένη ομορφιά του και ύστερα όλο το άρωμα και την αγνή τη γύμνια του να μάζευε και να έκλεινε τον εαυτό του στο φρέσκο πράσινό του κέλυφος που θα το προστατεύσει και θα το κάνει να νιώσει ασφαλή απ' όλα όσα έζησε στη σύντομη αυτή ζωή του. 
    Στις σκέψεις μου αυτές, που πάντοτε μια θλίψη γλυκιά και όμορφη τις συνοδεύει όταν τις κάνω, άθελά μου τώρα κι εσένα παρασέρνω άγνωστε αναγνώστη. Τις ακουμπώ όμως να ξέρεις, εδώ, δειλά κι αδέξια, σ' αυτό το πληκτρολόγιο, έχοντας πάντοτε, έστω κι αν δεν είναι τόσο ορατό, μια θετική ματιά προς τη ζωή και την πορεία της. Κι αυτό γιατί δεν σταματώ να ονειρεύομαι και να ελπίζω. Να ελπίζω πως κάποτε όλοι εμείς που μεγαλώνουμε και που ξεχάσαμε πως να εμπνέουμε τον έρωτα και την αγάπη, ξεχάσαμε πως να εμπνέουμε τον σεβασμό και τον θαυμασμό στον σύντροφο που επιλέξαμε για να συμπορευθούμε στη ζωή, πως κάποτε λοιπόν, θα συνειδητοποιήσουμε ότι ο δρόμος ο οποίος εσφαλμένα νομίσαμε ότι είναι ο δικός μας δρόμος πουθενά δεν θα μας βγάλει. Και τότε στο όνειρό μου όλοι θα ξυπνήσουμε και θα γιορτάζουμε καθημερνά και όχι μόνο μία μέρα μες το χρόνο. Θα γιορτάζουμε τη ΖΩΗ που είναι ΕΡΩΤΑΣ και θα γιορτάζουμε και τον ΕΡΩΤΑ που είναι πηγή ΖΩΗΣ από το νερό της οποίας, όλοι θα πίνουν και τη δίψα τους όλοι θα σβήνουν.
Γιατί αν μη τι άλλο είναι οξύμωρο, ενώ σε όλες τις ηλικίες από τον έρωτα και τη ζωή να εμπνεόμαστε, ωστόσο, καθώς μες τη ζωή διαβαίνουμε και μετρούμε πλέον τα χρόνια με δεκαετίες, να σταματούμε με τις επιλογές που κάνουμε να εμπνέουμε τον έρωτα, τη ζωή και την αγάπη.
Και στον ξυπνημό του ονείρου μου θα μικραίνουμε. Όλο και πιο πολύ, όλο και πιο όμορφα, θα μικραίνουμε μέχρι στο φως κάποτε μέσα να χαθούμε.


10 σχόλια:

  1. Αγαπημένη μου Ανέσπερη, πρώτη τυχαία επίσκεψη εδώ και μου άρεσε η ματιά σου στο χθες και ο τρόπος της σκέψης και της γραφής σου!'Ετυχε δε , χθές να παρακολουθήσω την ταινία "Αν...", όπου όλα είναι επιλογές μας!
    Να είσαι καλά!
    Και να γιορτάζει η αγάπη κάθε μέρα, γιατί μόνο η αγάπη όλα τα ομορφαίνει!
    Να είσαι καλά!ΚΑΛΉ ΣΥΝΈΧΕΙΑ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς ανταμώσαμε "Κέρινα Ποιήματα"!!!
      Ξέρεις, έπεσες πάνω στο πλέον ακοινώνητο πλάσμα που κυκλοφορεί στην blog-κό-σφαιρα!!!
      Τι να σου πω και τι να καταλάβεις τώρα...
      Απλά θέλω να επισημάνω πως ο χρόνος που αφιερώνω στο blog είναι αυτός που κάνω την ανάρτησή μου και απαντώ όσο πιο σύντομα μπορώ στα λιγοστά σχόλια που βρίσκω. Σπάνια διαθέτω χρόνο για να επισκεφτώ και να αφήσω σχόλια σε άλλα blogs και όχι γιατί και στην πραγματική ζωή είμαι ακοινώνητη. Κάθε άλλο! Απλά, δεν μου "πήγε" όσο περίμενα ο χώρος...
      Ανάγκη να κάνω αυτήν την διευκρίνηση...
      Και τώρα ήρθε η ώρα να σ' ευχαριστήσω για τα τόσο κολακευτικά σου λόγια, τόσο στην παρούσα ανάρτηση όσο και στην προηγούμενη!!!
      Τι να πω? Είμαι κολακευμένη και σ' ευχαριστώ πολύ!!!
      Να είσαι κι εσύ καλά και να γιορτάζεις την κάθε μέρα σου!!!
      Ευχή καρδιάς!!! :) ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ!!!

      Διαγραφή
  2. Σ ΄ευχαριστώ που απάντησες άμεσα!
    Η προηγούμενη ερώτησή μου, απλά αφορά την πιο άμεση επικοινωνία!
    Σέβομαι αυτό που έγραψες!Θα σε διαβάζω όταν μπορώ από εδώ, αφού ο χρόνος είναι το ζητούμενο για όλους μας!
    Καλή συνέχεια!Βαρβάρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βαρβάρα λοιπόν!!! :)
      Εγώ σ' ευχαριστώ που δεν με παρεξήγησες και θα συνεχίζεις να με επισκέπτεσαι εδώ!!!
      Όσον αφορά την άμεση απάντησή μου? Μέλημά μου είναι πάντοτε να κάνω ότι θα μου άρεσε οι άλλοι να κάνουν σε ΄μένα κι ας είμαστε όλοι διαφορετικοί με άλλες αντιδράσεις ο καθένας. Κι όταν κάνω μια ανάρτηση, τις 2-3 πρώτες ημέρες συνηθίζω να κοιτάζω μην τυχόν και βρω κάποιο σχόλιο για να απαντήσω όσο γίνεται πιο σύντομα. Είμαι οπαδός της άμεσης επικοινωνίας :)
      Να είσαι καλά Βαρβάρα μου!!! Και πάλι σ' ευχαριστώ για την κατανόηση!!!
      Καλή συνέχεια!!!!!!!!!!! :)

      Διαγραφή
  3. Την καλησπέρα μου και από εμένα Ζωή. Όμορφες σκέψεις ακουμπησμένες με τρυφερότητα, ανθρωπιά, μια άλλη ματιά και ζεστασιά.
    Να έχεις ένα όμορφο βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα φίλε Γιάννη!
      Σκέψεις μικρές κι ασήμαντες, στο χρόνο αφημένες... :)
      Να είσαι καλά, σ' ευχαριστώ!!!
      Όμορφα να κυλήσει και το δικό σου βράδυ και η αυριανή η μέρα σου που είναι Τσικνοπέμπτη!!! :)

      Διαγραφή
  4. Άλλο ένα κείμενο που διάβασα τρεις φορές και πολύ απόλαυσα...
    Πότε έτσι και πότε αλλιώς περνούν οι μέρες Ζωή μου και προσωπικά δεν μου φτάνει η μέρα για να την χορτάσω!
    Και θέλω μέσα απ΄τη καρδιά μου να επαναλάβω και να ευχηθώ αυτό που γράφεις:
    "Θα γιορτάζουμε τη ΖΩΗ που είναι ΕΡΩΤΑΣ και θα γιορτάζουμε και τον ΕΡΩΤΑ που είναι πηγή ΖΩΗΣ από το νερό της οποίας, όλοι θα πίνουν και τη δίψα τους όλοι θα σβήνουν".

    Καλό βραδάκι να έχουμε αγκαλιά με ότι αγαπάμε πιο πολύ! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νιώθω Στεφανία μου σα να ξυπνώ από λήθαργο. Άλλοτε αργά κι άλλοτε πάλι με γρήγορους ρυθμούς. Ανάλογα με τον καιρό. Όταν ο ήλιος χαμογελά στην πόλη μου χαμογελώ κι εγώ κι όταν ο χειμώνας σκέφτεται πως δεν ήρθε η ώρα του να φύγει το χαμόγελο αχνοφαίνεται μα έστω κι έτσι, χαμόγελο παραμένει.
      Σήμερα λοιπόν Στεφανία μου έχω έναν πολύ σοβαρό λόγο να χαμογελώ πλατιά χωρίς να είναι ικανός ο καιρός να με επηρεάσει. "Έσκασε μύτη" το μικρό θαύμα που περιμέναμε!!! Είναι ένας ήλιος από μόνος του κι ακόμα ένας ήλιος που είχα, μας κάνουν δύο!!! Ο άλλος στον ουρανό, ας πάει να κρύβεται πίσω από όποιο σύννεφο θέλει. Έχω το φως για να τη δική μου φωτοσύνθεση... :) <3
      Η αγκαλιά μεγάλωσε και χώρεσε κι ακόμη ένα θαύμα!!!
      Αντεύχομαι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

      Διαγραφή
  5. Να σας ζήσει!!!
    Δεν υπάρχει μεγαλύτερη και φωτεινότερη χαρά!
    Μια τεράστια αγκαλιά και για την αφεντιά σου, Ζωή μου... όμως! :) <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, Στεφανία μου.
      Έτσι είναι!
      Η μεγάλη ελπίδα μου κι η έμπνευσή μου η μεγάλη, σε μικρές συσκευασίες και μεγέθη...
      Σ' ευχαριστώ για την αγκαλιά στην αφεντιά μου. Την έχω τόσο ανάγκη!
      Να έχεις μια ηλιόλουστη Κυριακή και μια πιο ανοιξιάτικη εβδομάδα!!!

      Υ.Γ. Κάθε που πλησιάζει η Άνοιξη, κάτι συμβαίνει τρανταχτό και με ταρακουνάει κάθε χρόνο. Λες και με τραβάει ένα χέρι σε άπλετο φως απ' το σκοτάδι του χειμώνα.

      Διαγραφή