Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Επιλογές για το ταξίδι μου


Άγνωστε αναγνώστη μου
Κρατώ στην αγκαλιά μου όλη τη σοφία αυτού του κόσμου. Περιπλανιέμαι στις λεωφόρους της, τους δρόμους της και τα σοκάκια της. Καμιά φορά ξεφεύγω από τους δρόμους και άθελά μου μπλέκομαι σε μονοπάτια που οδηγούν άλλοτε σε ξέφωτα υπέροχα στα οποία μένω για ώρες, μέρες και βδομάδες (καμιά φορά και μήνες δεν το κρύβω), κι απολαμβάνω έκθαμβη και μαγεμένη όλο αυτό το "φως" που τυφλώνει μεν την όρασή μου αλλά ανοίγει τα άλλα μάτια. Εκείνα του μυαλού μου. Άλλοτε πάλι τα βήματά μου με οδηγούν σε κάτι θεοσκότεινες, τρομακτικές σπηλιές που με τρομάζουν. Και τότε σκιάζομαι κι απεγνωσμένα ψάχνω διέξοδο να φύγω. Να γλιτώσω.
Σήμερα, πίνοντας τον εύγευστο καφέ μου στην παγωμένη τη βεράντα μου, βρέθηκα και πάλι από μια λεωφόρο σε έναν δρόμο ο οποίος από λάθος χειρισμούς (ή και από περιέργεια, σ' αφήνω να μαντέψεις), με οδήγησε εκτός πορείας κι έπεσα πάνω σε δύο βιντεάκια που μοιράστηκα με φίλους ηλεκτρονικούς στο άλλο "σπιτικό" μου. Σκέφτηκα πως δεν θα ήταν δίκιο και πρέπον να μην τα μοιραστώ και με εσένα που καμιά φορά περνάς κι αφιερώνεις χρόνο από το χρόνο σου για να διαβάσεις αυτές τις μικρές και τις ασήμαντες τις σκέψεις μου. 
Προσαρτώ λοιπόν τα βιντεάκια αυτά, μαζί με έναν προβληματισμό μου που θα βρεις στις σημειώσεις που ακολουθούν.


και



Σημ.1 : Στο πρώτο βιντεάκι αυτός ο κόσμος δεν είναι κατάλληλος για τους έξυπνους ανθρώπους σαν εμένα.
Σημ.2 :   Στο δεύτερο βιντεάκι, το ταξίδι ... "απλώς" συνεχίζεται.
Σημ.3 :   Πειράζει πολύ που επιλέγω να μην είμαι τόσο έξυπνη και "απλώς" να προχωράω?

6 σχόλια:

  1. 1. Ο ήχος απωθητικός, μου θύμισε τ' αγόρια μου που σε πολύ μικρή ηλικία περιμένοντας στο ιατρείο ή στο κουρείο, "έπαιζαν" με κάτι μηχανάκια!
    2. Όταν είδα βαλίτσα, σκέφτηκα: "Α! τι καλά, πάει ταξιδάκι η Ζωή μου! ;-)
    3. Απ΄το κρύο και τη πολύ βροχή έχει βραχυκυκλώσει ο εγκέφαλος μου και αδυνατεί να κατανοήσει τι ρωτά ο/η ποιητής!!!
    4. Πιπ πιπ πιπ και όπου μας βγάλει! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στεφανία μου
      Κατ’ αρχήν πρόσεξε την κατεύθυνση την οποία δείχνουν τα βελάκια. Ο δρόμος τον οποίο πρέπει να ακολουθήσει το μπαρμπαλεκάκι είναι οφθαλμοφανής.
      Ύστερα εστίασε στα αχνά γράμματα που περνάνε σε κάθε βιντεάκι και θα καταλάβεις τον ποιητή. (Στο πρώτο βιντεάκι γράφει πάνω πάνω στο 1:05 λίγο πριν το τέλος : «Turning always to the right was the right thing... …This world is no good for smart people like me!».
      Στο δεύτερο δε βιντεάκι, επάνω ακριβώς στο παιχνίδι στο 1:20 γράφει : «sometimes I am wrong but not for long!» και στο 2:49 λίγο πριν το τέλος γράφει : «And the journey continues…»
      Ο ποιητής λοιπόν ήθελε να πει πως μερικές φορές τα πράγματα είναι τόσο απλά ώστε η μεγάλη «εξυπνάδα» που νομίζουμε πως διαθέτουμε, δεν μας επιτρέπει να δούμε τα αυτονόητα.
      Όσο για το ταξίδι που λες. Πέρσι ξέρεις, τα σχέδιά μου για το ταξίδι που οργάνωνα βούλιαξαν άδοξα σε πολύ ρηχά νερά. Σου είχα πει πως το πρακτορείο δεν μάζεψε κόσμο. Πήγα στην Χαλκιδική βέβαια μα αυτό δεν μετρά γιατί «την έχω φάει με το κουτάλι» όλη την Χαλκιδική και μάλιστα αρκετές φορές. Φέτος δεν θέλω να κάνω πάλι όνειρα γιατί αν και αυτά μου ναυαγήσουν θα στεναχωρηθώ και δεν υπάρχει λόγος. Αν τύχει, καλώς να τύχει. Αν όχι, όλα καλά και πάλι. :)
      Κρύο εδώ στα βόρεια. Βροχές, αέρηδες και ο καφές ακόμη ζεστός όπως και η αγκαλιά που σου στέλνω. :)

      Υ.Γ. Για την μουσικούλα θα διαφωνήσω. Θα μπορούσα άνετα να χορέψω με αυτήν :)

      Διαγραφή
    2. Α! Και κάτι ποιο σημαντικό. Στο πρώτο βιντεάκι, το μπαρμπαλεκάκι κόλλησε σε ένα αδιέξοδο κάνοντας συνέχεια τα ίδια βήματα. Δεν το "κόφτει" βρε παιδί μου πως από τον ίδιο δρόμο θα βγει στο ίδιο σημείο? Κάποιος πρέπει να του πει "παρ' το αλλιώς" για να ξεκολλήσει... ;)

      Διαγραφή
    3. Ευχαριστώ τον ποιητή για την φιλοσοφικοψυχολογική εξήγηση, έχει όντος ζουμί το θέμα... να με συγχωρέσει όμως ο ποιητής-αναλυτής αλλά προτιμώ να χορέψω βαλσάκι κάτω απ΄τη βροχή!!!
      Καλή βδομάδα να έχουμε, με δεήσεις για λίγο ήλιο! :)

      Διαγραφή
  2. Ωρεεεεεε τι πήγες και βρήκες βρε Ζωή.....!
    Τα πρώτα εκείνα ηλεκτρονικά παιχνίδια της δεκαετίας του 1980....! βρε τι πήγε και ανέσυρε. Τότε που τα παιχνίδια αυτά ήταν σε εκείνα τα μεγάλα κουτιά.
    Όσο για τους προβληματισμούς κάτι προσπαθώ να ...πιάσω.
    Όμορφο βράδυ να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε Γιάννη
      Με παρέπεμψε σ' αυτά τα βιντεάκια ένα μεγάλο κείμενο που έφαγα όλο το πρωινό διαβάζοντάς το και ψάχνοντας πράγματα γύρω από αυτό. Τα παιχνίδια που λες δεν τα έχω παίξει εγώ προσωπικά γιατί εμείς τα κορίτσια δεν είχαμε τότε πρόσβαση σ' αυτά τα "μεγάλα κουτιά" :) Έπαιζα όμως Pacman με ένα παιχνίδι που έπρεπε να το συνδέσεις στην τηλεόραση. Ε, τώρα για τους προβληματισμούς μου τι να πω? Αν ανατρέξεις στην απάντηση που έδωσα στην Στεφανία παραπάνω, θα τους καταλάβεις και ίσως να τους βρεις άτοπους, άκυρους και άκαιρους. Το δικό μου όμως το μυαλό μια χαρά συνδύασε τις σκέψεις μου με τα βιντεάκια! :)
      Όμορφο και το δικό σου βράδυ να είναι και ακόμη πιο όμορφη η εβδομάδα που έρχεται!!!

      Διαγραφή