Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017

Η "Αγγελικούλα" μου...


   Λες «Πέρασε μια βαρυχειμωνιά και το φαινομενικά σκληρό κορμάκι του δεν άντεξε. Πάγωσε μέσα στην τόση παγωνιά... 
Κι η παγωνιά μάλλον θα έφτασε ως τα ριζά του γιατί ούτε ένα φυλλαράκι φέτος δεν μου "πέταξε"… »

   Λυπάσαι. 
...

   Ίσως να κύλησε κι ένα δάκρυ για τον κύκλο που  τόσο πρόωρα έκλεισε. 
  Ίσως το λιγοστό το άρωμα που άφησε στη γωνίτσα του πέρσι το καλοκαίρι, να ευωδιάζει νοερά τις καλοκαιρινές σου νύχτες φέτος κι αυτό να σου είναι αρκετό. (?)
...
   Ύστερα από προσπάθειες μηνών, και πάλι λες : «Σήμερα, μετά από τον πρωινό καφέ μου, πρέπει να ζωντανέψω τη γωνίτσα αυτή με άλλη ζωή.»
   Πίνεις τον καφέ, φοράς τα γάντια και ετοιμάζεις τα λιγοστά σου σύνεργα. 
Πλησιάζεις και ... να ΄την και πάλι η έκπληξη που είχε ανάγκη η ψυχή σου για ν΄ ανθίσει!!!
   Είναι εδώ, μαζί σου! Στην ίδια τη γωνίτσα, η ίδια η ζωή δίχως αντικατάσταση καμία! Μία ... ξεγυμνωμένη και ανίσχυρη μπροστά στα μάτια σου ζωή. Έτσι όπως πάντα ήτανε και προσπαθούσε να το κρύψει με την πλουμιστή τη φορεσιά της.
   Τι κι αν δεν προλάβει άνθη κι αρώματα να σκορπίσει τα όμορφα φετινά καλοκαιρινά σου βράδια? 

Ποιος άλλωστε χρειάζεται επαναλήψεις κι αντιγραφές αυτών που πέρασαν για να ομορφύνει τη ζωή του?

Σημείωση : "Αγγελικούλα" λέγεται το όμορφο φυτό μου!!!


9 σχόλια:

  1. Είδες δύναμη η ζωή! Αντέχει η Αγγελικούλα. Στον κήπο μας στο εξοχικό μας έχουμε δυο τεράστιες δεξιά και αριστερά από την πόρτα.2 μέτρα ύψος. Μια μέρα έλεγα στον ιδιοκτήτη ενός φυτωριου που ήθελα να μου δώσει Αγγελική και την είπα δέντρο και μου λέει '' Κυρία μου θάμνος είναι η Αγγελική'' Το ξέρω του είπα αλλά γίνεται και δέντρο Αποκλείεται να λέει ο κύριος. Τον προσκάλεσα στο σπίτι --δεν ήλθε ποτέ-- για να τις δει με τα μάτια του. Θεόρατες στεφανώνουν την πόρτα της αυλής!! Και αντέχουν!!
    Κατανοώ τη χαρά σου... την έχω βιώσει και ξέρω πόσο όμορφο είναι να βλέπεις το φυτό σου να μην έχει πεθάνει...να παλεύει ξανά.
    Να τη χαρείς Ζωή μου και να σου χαρίσει πολλά αρώματα πολλά καλοκαιρινά βράδια και ας μην είναι τα φετινά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πριν από δύο-τρία χρόνια Άννα μου, εισέπραξα την ίδια χαρά που μου ΄δωσε σήμερα η Αγγελικούλα μου με ... ένα κουκούτσι από αβοκάντο!!! Το είχα βάλει μαζί με άλλα κουκούτσια ως διακοσμητικά μέσα σε μια γλάστρα μου. Εκείνο έκανε τη μεγάλη διαφορά κι έβγαλε ρίζα και βλαστάρι και φύλλα!!! Απρόσκλητη ζωή που έκανε την εμφάνισή της στη ζωή μου για να την χρωματίσει!!! Και ύστερα από καιρό και τ' άλλα τα "διακοσμητικά" τα κουκουτσάκια μου ακολούθησαν το πρωτοπόρο κουκουτσάκι κι γίνηκαν κι εκείνα δεντράκια αβοκάντο!!! Πόση χαρά μου δίνει να βλέπω έτσι αναπάντεχα την τρυφερή ζωή να ξεπηδά μέσα απ' την σκληρότητα του πουθενά!!! Και πόσο χαίρομαι που κατανοούνε κάποιοι εκεί έξω την χαρά μου!!!
      Πριν μέρες καθάριζα αρακά με το εγγονάκι μου. Βρήκαμε ένα μπιζελάκι με ένα "άσπρο σημαδάκι". Παρατήσαμε τη δουλειά που κάναμε και ξεκινήσαμε ένα παραμύθι με ... δημιουργική απασχόληση. Πήραμε γλάστρα, βάλαμε χώμα, ρίξαμε νερό, και βάλαμε το μπιζελάκι το μικρό που ήθελε να γίνει μέγα και τρανό μέσα στο χώμα. Εδώ και μέρες, καθημερινά ο μικρούλης μου το ποτίζει και το βλέπει που αποκτά ζωή. Το βλέπει που ψηλώνει, που βγάζει φύλλα. Σκαλίζει απαλά με το δαχτυλάκι του το χώμα της γλάστρας για να το κάνει πουπουλένιο στρώμα για το μπιζελάκι μας. Και καθημερινά ποτίζοντάς το βγαίνει ένα άλλο παραμύθι απ' τη ζωή που μεταμορφώνεται μπροστά στα μάτια μας!!!
      Τόση ευτυχία, πως να την στριμώξω σε λέξεις για να καταλάβεις τι θέλω να πω? Ευελπιστώ όμως πως καταλαβαίνεις...
      Σ' ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου!!! Μου έδωσες μεγάλη χαρά με όσα έγραψες!!! Από σήμερα θα ονειρεύομαι ένα δέντρο Αγγελικούλα στη βεραντούλα μου!!!
      Να είσαι πάντα καλά Άννα μου!!!

      Διαγραφή
  2. Ένα ακόμα μάθημα ζωής, έτσι δεν είναι Ζωή μου;

    "Ποιος άλλωστε χρειάζεται επαναλήψεις κι αντιγραφές αυτών που πέρασαν για να ομορφύνει τη ζωή του?"

    Με τίποτα να μη το βάζουμε κάτω με τα "σποράκια" (τα εσωτερικά) που έχουμε σπείρει κατ΄εποχές, γιατί όλα θέλουν το χρόνο τους! ;-)
    Εξαιρετικό το "παιχνίδι" με τον εγγονό σου και αυτός θα δεις πως θ' αναπτυχθεί, θ' ανθίσει και θα έχει να θυμάται τόσα πολλά με την αγαπημένη του φίλη- γιαγιά!
    Μια τρυφερή Κυριακάτικη αγκαλιά σου στέλνω και ας βρέχει και ας έχει 13 βαθμούς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στεφανία μου!!!
      ...
      Μου αρέσεις!!!

      Πολύ όμως!!! ;)

      Διαγραφή
  3. Τελικά βρε Ζωή είδες πόσο όμορφο είναι όλο αυτό με την αναγέννηση ; Το ζω και εγώ με κάποια δικά μου φυτά. Πως νιώθεις αν τα βλέπεις να ξαναζούν. Τελικά δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από αυτό το ταίριασμα με τον σφυγμό της φύσης. Καλό σου βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό φίλε Γιάννη που συμβαίνει με τη φύση και τα φυτά, είναι κάτι που θα πρέπει να το παρατηρήσουμε, να το αφουγκραστούμε, να το καταλάβουμε, να το ζήσουμε!
      Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον ο οποίος θα έρθει σε οποιαδήποτε επαφή με τη φύση και δεν θα επηρρεαστεί θετικά η ψυχολογία του. Απλά, δεν μπορώ να το φανταστώ!
      Όμορφο να είναι και το δικό σου το βράδυ Γιάννη!!!

      Διαγραφή
  4. Μόλις ανακάλυψα πως για μια ακόμη φορά οι αναρτήσεις μας έχουν κάτι κοινό... την "ορμόνη Μότσαρτ" που δεν τη χρειάστηκε η αγγελικούλα σου!!! ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πρέπει να στείλω 2-3 e-mail. Ελπίζω πως δεν θα μου πάρουν πολύ χρόνο για να μπορέσω να πάω εκεί που με παραπέμπεις.

      (Ήμουν απόλυτα σίγουρη πως, αν περνούσες από ΄δω, θα εστίαζες στο σημείο που αντέγραψες στο πρώτο σχόλιό σου. Τα σποράκια, είτε εσωτερικά, είτε εξωτερικά, όντως θέλουν το χρόνο τους και την υπομονή μας. Και σε ΄μας περισσεύει και ο χρόνος και η υπομονή. Και να μην απαντήσεις, ξέρω πως συμφωνείς.- )

      Αγκαλιά!!! Μεγάλη, ζεστή και ... στο ίδιο μήκος κύματος!!! :)

      Διαγραφή
  5. Δεν λαμβάνω σχόλια με mail απ' το blogger, αλλά ώρες ώρες, έχω ανάγκη αυτής της σύνδεσης, έτσι ήρθα αυτό το (πάλι) βροχερό απόγευμα για μια καλησπέρα... και φυσικά και συμφωνώ!!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή