Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Το μπλέντερ ή αλλιώς "αγκαλιά" κατά την βοήθεια του κοινού ;)

   Αποτέλεσμα εικόνας για συναισθήματα ανάμεικτα εικόνες

   Στην ενορία μου, όταν τυχαίνει και εκκλησιάζομαι, πάντοτε φεύγω με ένα περίεργο αίσθημα. Είναι σα να τοποθετώ κάθε φορά μέσα σε μπλέντερ, διάφορα συναισθήματα μαζί, κι ύστερα από το "δι΄ευχών ..." και το αντίδωρο που δίνει ο παπάς, γυρίζοντας στο σπίτι, κοινωνώ όλα αυτά που αναμείχθηκαν στο μπλέντερ μου.

  Δεν γνωρίζω τίποτα από βυζαντινή μουσική και ανέκαθεν θεωρούσα ότι η εκμάθησή της ήταν πολύ πιο δύσκολη από την εκμάθηση αυτής που λέμε κλασική. Απολαμβάνω ωστόσο τους ρυθμούς που ακούω από τον ιερέα και από τους ψάλτες κι ακόμα περισσότερο απολαμβάνω το ίσον που κρατούν αυτοί που βοηθούν όση ώρα διαρκεί η λειτουργία. 
Βάζω μέσα στο μπλέντερ μου γι' αρχή γαλήνη, νημεμία, πραότητα και ηρεμία. Λέξεις συνώνυμες που ωστόσο κάτι διαφορετικό η καθεμιά προσδίδει.
   
   Δεν καταφέρνω ποτέ μου να εστιάσω μέχρι το τέλος σ' αυτά που ακούω μιας και ο αλήτης νους δραπετεύει διαρκώς και δίχως να υπολογίζει τις απεγνωσμένες προσπάθειες της ψυχής να τον κρατήσει μέσα σε πλαίσια όπως κρατά το σώμα το οποίο υπομονετικά και ράθυμα υπακούει.
Κι έτσι μέσα στο μπλέντερ μου προστίθεται η προσπάθεια, το παίδεμα, οι τύψεις και η απόγνωση στο τέλος της ψυχής για το ανυπάκουο μυαλό που συνέχεια ξεγλιστράει. 

   Κοιτώ μόνο μπροστά μου και παρατηρώ αυτούς που βρίσκονται στο οπτικό μου το πεδίο. Δεν βλέπω τι φορούν, δεν με αφορά αυτό. Δεν βλέπω αν με τους διπλανούς συνομιλούν και αν χαζεύουν. Ούτε κι αυτό με αφορά. Κοιτώ μονάχα την στάση που παίρνει διαρκώς το σώμα των ανθρώπων και μου αρέσει να παρατηρώ τα χέρια τους και πως γέρνει το κεφάλι πότε από τη μια πλευρά και πότε από την άλλη. Περισσότερο απ' όλα όμως μου αρέσει να παρατηρώ (όταν μπορώ), τις ρυτίδες του προσώπου που με τα χρόνια σχηματίζονται δίπλα στ' αυτιά. Εύλογα τώρα θα ρωτήσεις άγνωστε αναγνώστη μου, αυτό γιατί το κάνω. Δεν έχω συγκεκριμένη απάντηση να δώσω. 
Δέος και θαυμασμό προσθέτω μες το μπλέντερ μου ωστόσο από την παρατήρηση μου αυτή. Μόνο δέος και θαυμασμό!

   Μετά το τέλος της λειτουργίας, έχω τόσες καλημέρες να ανταλλάξω με τους γείτονες που καμιά φορά σκέφτομαι πως και μόνο αυτό αξίζει τον κόπο να σηκωθώ από το κρεβάτι μου τα πρωινά της Κυριακής.
Τώρα πολλά μαζεμένα τα συναισθήματα που παίρνουν την σειρά τους να μπουν μέσα στο μπλέντερ μου. Είναι πρωτίστως η ευγνωμοσύνη για ... όσες καλημέρες, είναι η χαρά γι' αυτές, το αμοιβαίο ενδιαφέρον και το νοιάξιμο που όλοι το εισπράττουμε καθώς επίσης και η οικειότητα που ο καθένας νιώθει με τους άλλους. Είναι κι άλλα πολλά, όμοια μ' αυτά τα συναισθήματα κι απροσδιόριστα για κάποιο λόγο.


Αποτέλεσμα εικόνας για γιαγιά αναγνωστικό εικόνες


   Σήμερα έκλεψε ματιά και σκέψη μια υπέροχη εικόνα που και αυτή με την σειρά της έβαλε κι άλλα συναισθήματα στο παράξενο αυτό μπλέντερ μου. Και η εν λόγω εικόνα ήτανε μια γιαγιά όπως αυτές που βγαίνουν από το αναγνωστικό της πρώτης τάξης των δικών μου χρόνων. Ή μάλλον ήταν η τεράστια η αγκαλιά της που χώρεσε τρία μικρά αγγελούδια. Τα εγγονάκια της, τα οποία την κοιτάγανε με δέος μες τα μάτια και της χαϊδεύανε τον κότσο που ΄χε πιασμένα τα κάτασπρα μαλλιά της.
"Πάγωσα" αμέσως την εικόνα και την "ζούμαρα" για να την απολαύσω. Άνοιξα και το μπλέντερ μου για να προσθέσω : 
Ζήλια για το μέγεθος της αγκαλιάς και τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά την γέμιζαν.
Ελπίδα πως όσο θα μεγαλώνουν και τα δικά μου εγγόνια τόσο και η δική μου αγκαλιά θα μεγαλώνει
Αισιοδοξία για το πως όσο θα υπάρχουνε παιδιά σ' αυτόν τον κόσμο θα υπάρχει και αγάπη και πως αυτή δεν πρόκειται ποτέ να εκλείψει απ΄το ανθρώπινο το γένος. 
Ευθυμία βλέποντας τις γκριμάτσες και τα "σπρωξίματα" των παιδιών μην τύχει και βρεθούν έξω από την αγκαλιά και από την θαλπωρή και την ασφάλεια της.
Έμπνευση για να κρατήσω μες το χρόνο αυτήν την όμορφη εικόνα γράφοντας τούτες τις γραμμές, και να θυμάμαι πόσο μικρή ήταν τελικά κάποτε η αγκαλιά μου.

8 σχόλια:

  1. Αχ βρε Ζωή. Τι πήγες και ανέσυρες σήμερα στη σκέψη σου. Μια εικόνα που μας συνόδεψε στα παιδικά μας χρόνια ημών της εποχής εκείνης.
    Πως ήταν κάποτε η οικογένεια και πως είναι σήμερα έτσι ;
    Δεν εξιδανικεύουμε τίποτα αλλά δεν μπορούμε να μην σταθούμε στο σπάσιμο και στον κατακερματισμό της σχέσης των ανθρώπων ακόμα και των ομοαίματων στο βωμό της "ανεξαρτησίας" και "ελευθερίας".
    Τέλος πάντων, ας μην επεκταθώ.
    Να έχεις μια όμορφη βδομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου φίλε Γιάννη.
      Καλά κάνεις και δεν το επεκτείνεις το θέμα γιατί πονάει πολύ.
      Η οικογένεια ήταν ο πυρήνας της κοινωνίας. Ήταν το πιο δυνατό κύτταρό της. Ήταν ...
      Αλλά ας μην τα τσουβαλιάζουμε όλα...
      Να έχεις μια όμορφη κι εσύ εβδομάδα κι ακόμη έναν πιο όμορφο μήνα Αύγουστο!!!

      Διαγραφή
  2. Η ανάρτηση αυτή για μένα έχει ένα τίτλο:
    "Αγκαλιά", αληθινή και καρδιάς και (όταν υπάρχουν) όπως υπάρχουν και εγγόνια, θα προσθέσω μόνο ένα τεράστιο ευχαριστώ στη ζωή!
    Μια ακόμη αγκαλιά από γιαγιά σε γιαγιά (μια γλύκα αλλιώτικη!) <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στεανία μου!
      Ο τίτλος που έδωσα στην ανάρτηση είναι ό,τι πιο "πεζό" μπορούσα να σκεφτώ! Κι εμένα δεν μου άρεσε απ' την αρχή αλλά μόνον αυτή η λέξη μου ερχόταν στο μυαλό. Βλέπεις σαν γιαγιά του δεύτερου πλέον εγγονού που είναι μπέμπης και η παρουσία του επέβαλε στην οικογένεια να βγάλει απ' το ντουλάπι ξανά το μπλέντερ, το λεξιλόγιό μου έχει περιοριστεί... :)
      Πολύ όμορφη και η λέξη που διάλεξες και είναι στην ίδια κατηγορία λέξεων του περιορισμένου μου πλέον λεξιλογίου :)
      "Αγκαλιά" λοιπόν σαν δεύτερος τίτλος της ανάρτησης, "αγκαλιά" σαν λέξη που δεν ξέχασα κι ακόμη χρησιμοποιώ στο λεξιλόγιό μου, "αγκαλιά" και ότι με αγάπη σου στέλνω από Βόρεια :)
      <3 :)

      Διαγραφή
  3. Ω! ξέχασα να προσθέσω και ένα τρυφερό, ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Αγκαλιά" και για τον τρυφερό καλό Αύγουστο μήνα μας!!!!!!!
      <3 :)

      Διαγραφή
  4. Νόμιζα πως το νέο εγγόνι είναι μπέμπα, όχι που έχει σημασία, οι αγκαλιές δεν έχουν φύλλο, μοιάζουν με τους αγγέλους!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. :) Μπέμπης είναι :)
      Ούτε οι αγκαλιές, ούτε και οι άγγελοι έχουν φύλο Στεφανία μου. Οι αγκαλιές είναι αγκαλιές κι άγγελοι είναι άγγελοι...
      <3

      Διαγραφή