Κυριακή, 18 Φεβρουαρίου 2018

Θα σε θυμάμαι.


Ότι είχα να σου πω, με μουσική σου το ψιθύρισα
κι οι νότες γίνηκαν χάδι στα ακροδάχτυλά μου.
Όλα μετουσιώνονται τώρα όταν μέσα στο όνειρό μου
έρχεσαι
και μια θέση δίπλα μου γυρεύεις για να ξαποστάσεις.
Τα άλλα, τα ανείπωτα,
τα σκέπασα με τη σιωπή να μην τ' ακούσεις,
μα με το βλέμμα μου σου τα φανέρωνα.

Ότι είχα να σου δείξω, με το άλικο το χρώμα το έντυσα
και σου το χάρισα.
Το κράτησα για μια στιγμή ζεστό σφιχτά στα χέρια μου,
όπως κρατάς ένα παιδί μες το χειμώνα 
για να μην κρυώσει.
Τ' αγκάλιασα για λίγο με τη σκέψη μου 
και το αποχαιρέτησα.
Ήξερα πως η ώρα δεν θ' αργούσε μακριά μου να 
πετάξει.

Ότι ανταλλάξαμε δειλά, δε σήκωνε δεσμά. 
Το ελευθέρωσα.

Περιπλανώμενη σκιά.
Δεν θα κατάφερνες ποτέ ν' αντλήσεις δύναμη,
ν' αντέξεις ότι απλόχερα η αγάπη δίνει.
Παρά μονάχα αν έστεργες βαθιά μέσα στη γη
να θάψεις τις οδύνες και τα μυστικά σου.

Να με θυμάσαι...


Ζ.Μ.


Τις πιο θερμές ευχές μου για 
Καλή Σαρακοστή!!!


10 σχόλια:

  1. Υπάρχει περίπτωση να σε ξεχάσω;
    Είχα αποφασίσει να σου γράψω,
    να μάθω νέα σου, να μην ανησυχώ
    και να σου πω, πως είμαι εδώ!

    Πολύ τρυφερό το ποίημα σου όπως και video που ακολουθεί!

    Μια μεγάλη μεγάλη ζεστή αγκαλιά σου στέλνω! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι. Δύσκολα ξεχνιέμαι, το ξέρω. :)
      "... είμαι εδώ!". Η μαγική λέξη!
      Σ' ευχαριστώ Στεφανία μου! Δεν έχει σημασία η απόσταση. Μου αρκεί μονάχα να το ξέρω!
      Με χαρά δέχομαι την μεγάλη και ζεστή αγκαλιά σου και την ανταποδίδω!!!

      Διαγραφή
  2. Ζωή.......!
    δεν έχω δει ευχές ντυμένες με τέτοιο εκφραστικό ποιητικό λυρισμό....!
    Με συγκίνησε το ποίημά σου. Ειλικρινά, μου άγγιξε την καρδιά. Και δένοντας με την εικόνα το άλικο εκείνο χρώμα που αναφέρεις γίνεται κάτι που έχει την μοναδικότητά του.
    Μαγεμένος....!
    Καλές απόκριες καλή μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε Γιάννη, είπαμε. Κάποιες σκέψεις που βγαίνουνε αυθόρμητα στο πληκτρολόγιο άλλοτε είναι ορατές, κι άλλοτε τις τρώει το μαύρο το σκοτάδι του κάδου απορριμάτων. Ας πούμε πως για κάποιο λόγο τα παραπάνω αναγραφόμενα, ήταν λίγο πιο τυχερά από κάτι άλλα...
      Σ' ευχαριστώ για ότι λες και χαίρομαι που σε άγγιξε!
      Αντεύχομαι θερμά!!!

      Διαγραφή
  3. Αυτές οι αυθόρμητες σκέψεις σου Ζωή μου έντυσαν μοναδικά το ΄΄Να με θυμάσαι΄΄
    Να θυμόμαστε το λίγο που μέσα μας έγινε πολύ, γιγαντώθηκε και πήρε τη θέση του στην καρδιά μας !! Καλή Σαρακοστή επίσης με μεγάααλη αγκαλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "...το λίγο που μέσα μας έγινε πολύ..." !
      Τι όμορφα που το θέτεις Μαρία μου!!! "... το λίγο που μέσα μας έγινε πολύ..."!!!
      Αντεύχομαι και ανταποδίδω την μεγάάάλη αγκαλιά που μου στέλνεις!!!
      Με αγάπη!!!

      Διαγραφή
  4. Μόνο σκιά δεν θύμισε, και πως να σε ξεχάσει;
    Υπέροχο το ποίημα σου, άγγιξε ευαίσθητες χορδές, λέξεις τόσο όμορφα πλεγμένες!

    Μπράβο σου!
    Χαίρομαι που σε συναντώ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. mind lab,
      θερμά σ' ευχαριστώ!
      Ήτανε κάποιες σκέψεις μου, μικρές κι ασήμαντες, που άφησα στο χρόνο...
      Κι εγώ χαίρομαι για το πέρασμά σου από ΄δω και για το γεγονός ότι κατάφερα ν΄αγγίξω κάποιες ευαίσθητές σου χορδές!
      Αν και διστάζω πολύ να το αποκαλέσω "ποίημα", δεν σου κρύβω πως κολακεύτηκα!!! :)

      Διαγραφή
  5. Τι υπέροχος γλαφυρός τρόπος να εκφράσεις τις σκέψεις σου Ζωή μου! Πανέμορφο το ποίημα σου και οι εικόνες σου με συνεπήραν! Στίχοι και εικόνες ένα χάρμα Συγχαρητήρια! Πολλά πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ πολύ Mary Pertax!!!
      Είναι κάποιες σκέψεις που στριμώχνονται πολύ μέσα στο νου κι ελευθερώνονται κι αυτές για να πετάξουν...
      Οι εικόνες, φυσικά από το διαδίκτυο... :)
      Όμορφο Σαββατόβραδο να έχεις και μια ακόμη ομορφότερη Κυριακή ν' ακολουθήσει!!!

      Διαγραφή